Mga Liriko · Zechariah
Gumising, O Tabak, Laban sa Aking Pastol
Zechariah 13:2-9
[Paglilinis]
Mawawala sa lupain ang pangalan ng mga diyus-diyosan,
ang huwad na propeta ay mawawalan ng hanapbuhay.
Ang maruming espiritu ay walang masisilungan,
at hinuhubaran ng katotohanan ang pagbabalatkayo.
[Orakulo]
Isang tabak ang gumising sa katahimikan,
humarap sa Pastol na nasa gitna.
Bumagsak ang Pastol, nangalat ang mga tupa,
at ang maliliit ay dumaan sa bagyo.
[Refrain]
Hampasin ang Pastol, mangalat ang kawan;
malalim ang libis, mabigat ang dahilan.
Ngunit sa pamamagitan ng apoy may nalabing mananatili,
parang pilak at gintong sinusubok sa init.
[Koro]
Gumising, o tabak, laban sa aking Pastol,
hayaang mangyari ang nakatagong pasya.
Dalawang bahagi ang mahuhulog sa pagkawasak,
isang ikatlo ang dadaan sa pagdadalisay.
Gumising, o tabak, laban sa aking Pastol,
hindi natatapos ang tipan, hindi namamatay ang pag-ibig.
Ang pilak na sinubok ay matututong tumawag,
at ang PANGINOON ay sasagot at muling kikilala.
[Tulay]
Hindi nambobola ang apoy, hindi nagmamadali ang init,
ang dumi ay unti-unting umaahon sa ibabaw.
Tumatawag ang nalabi, sumasagot ang PANGINOON:
“Bayan ko sila,” at “Diyos namin siya.”
[Huling Koro]
Gumising, o tabak, laban sa aking Pastol,
ang mga tupa ay tatawid sa gabi, lamig at sakit.
Ang ikatlong bahagi ay lalabas sa apoy,
hindi iniwan, kundi dinalisay.
[Wakas]
Nangalat ang kawan;
natutuhan ng nalabi ang Pangalan.

