Ang malaking larawan
Nagbubukas ang Job 7 sa “Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of…”, nagbabago malapit sa talata 11 sa “Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will…”, at nagtatapos sa “And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? for now…”. Sinusundan ng mga puntong ito ang sariling galaw ng kabanata mula simula hanggang wakas.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Bersiyong King James · 21Job 7:1-7
Mga talata 1–7: Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also…
Nagbubukas ang Job 7:1–7 sa “Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an…” at umaabot sa “O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Job 7 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 2 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
“Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?” Pinababagal ng tanong ang sipi. Pansinin kung sino ang kailangang sumagot, ano ang ipinapalagay nito, at kung may tugon sa mga susunod na linya.
Job 7:1-7
Bersiyong King James1Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?
2As a servant earnestly desireth the shadow, and as an hireling looketh for the reward of his work:
3So am I made to possess months of vanity, and wearisome nights are appointed to me.
4When I lie down, I say, When shall I arise, and the night be gone? and I am full of tossings to and fro unto the dawning of the day.
5My flesh is clothed with worms and clods of dust; my skin is broken, and become loathsome.
6My days are swifter than a weaver’s shuttle, and are spent without hope.
7O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.
Job 7:8-14
Mga talata 8–14: The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are…
Nagbubukas ang Job 7:8–14 sa “The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.” at umaabot sa “Then thou scarest me with dreams, and terrifiest me through visions:” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Job 7 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 1 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
“The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.” Hindi mauunawaan ang utos sa pandiwa lamang. Ang tumatanggap, layunin, at lugar nito sa mas malaking tipan o pangangatwiran ang nagtatakda ng pananagutan.
Job 7:8-14
Bersiyong King James8The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.
9As the cloud is consumed and vanisheth away: so he that goeth down to the grave shall come up no more.
10He shall return no more to his house, neither shall his place know him any more.
11Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.
12Am I a sea, or a whale, that thou settest a watch over me?
13When I say, My bed shall comfort me, my couch shall ease my complaint;
14Then thou scarest me with dreams, and terrifiest me through visions:
Job 7:15-21
Mga talata 15–21: So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.
Nagbubukas ang Job 7:15–21 sa “So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.” at umaabot sa “And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? for now shall I…” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Job 7 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.
Kontekstong nagbibigay-buhay sa sipi
May 5 mga tanong sa bahaging ito. Hindi lamang bantas ang mga ito: ipinakikita nila kung saan naghahanap, humahamon, natatakot, o umuunawa ang isang tinig.
“So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.” Nagbibigay ang linyang ito ng dahilan, bunga, o konklusyon. Dapat itong manatiling kaugnay ng pahayag o kilos na nagbibigay rito ng kahulugan.
Job 7:15-21
Bersiyong King James15So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.
16I loathe it; I would not live alway: let me alone; for my days are vanity.
17What is man, that thou shouldest magnify him? and that thou shouldest set thine heart upon him?
18And that thou shouldest visit him every morning, and try him every moment?
19How long wilt thou not depart from me, nor let me alone till I swallow down my spittle?
20I have sinned; what shall I do unto thee, O thou preserver of men? why hast thou set me as a mark against thee, so that I am a burden to myself?
21And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? for now shall I sleep in the dust; and thou shalt seek me in the morning, but I shall not be.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 7:1 sa “Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 7:11: “Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 7:21 sa mambabasa ang “And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? for now shall I sleep in the dust; and thou shalt seek me in the morning, but I…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang days, shouldest, appointed, dust, hireling, life na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Unahin ang teksto
Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa
Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.
Unang inihaharap ang tekstong KJV. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.
Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng KJV, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.