Ang malaking larawan
Ibinaling ni Job sa Diyos ang kanyang mga salita matapos sagutin ang mga kaibigan. Nagdurusa siya. Wala siyang pahinga sa gabi, at mahirap tiisin ang bawat araw dahil sa kanyang sugatang katawan. Maikli ang buhay ngunit tila napakahaba dahil sa sakit. Hindi niya tinanggap ang tiyak na paliwanag ni Eliphaz, ang kaibigang dumalaw. Sa halip, tinatanong niya kung bakit tila napakahigpit ng pagbabantay ng Diyos sa kanya. Ipinapahayag ng kanyang talumpati ang matinding lungkot at pagtutol. Hindi nito hinahayaang tapusin ng payak na sagot ng mga kaibigan ang usapan.
Sa kabanatang ito
- Mabilis ang Araw, Mabagal ang Gabi Job 7:1-6
Inihahalintulad ni Job ang buhay ng tao sa mabigat na paglilingkod at sa maghapong trabaho ng upahang manggagawa.
- Naglalaho ang Buhay na Parang Ulap Job 7:7-10
Hinihiling ni Job sa Diyos na alalahanin kung gaano kaikli ang kanyang buhay.
- Walang Kanlungan Kahit sa Pagtulog Job 7:11-16
Dahil tila maikli na ang oras niya, ayaw pigilin ni Job ang kanyang daing.
- Mabigat ang Pakiramdam ng Pagbabantay Job 7:17-21
Bakit napakahalaga ng tao para laging siyasatin at subukin ng Diyos?
Pangunahing katotohanan
Para kay Job, ang maikli at masakit na buhay ay walang tigil na pagsubok, kaya humihingi siya ng ginhawa sa Diyos.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Ang Dating Biblia 1905 · 21Job 7:1-6
Mabilis ang Araw, Mabagal ang Gabi
Inihahalintulad ni Job ang buhay ng tao sa mabigat na paglilingkod at sa maghapong trabaho ng upahang manggagawa. Nananabik ang manggagawa sa lilim at sahod. Ngunit mga buwang walang saysay at nakapapagod na gabi ang natatanggap ni Job. Pagkahiga niya, hinihintay niya ang umaga at hindi mapakali hanggang madaling araw. Putok-putok ang kanyang balat at nababalot ng dumi at masakit na mga sugat. Kasabay nito, tila lumilipad ang kanyang mga araw gaya ng kasangkapan ng manghahabi, nang walang naiiwang pag-asa. Mabagal ang oras ngunit mabilis ding nawawala. Masakit ang bawat sandali habang tumatakas ang nalalabi niyang buhay.
Sa araw-araw na buhay
Pinagmamasdan ng isang taong may matagal nang pananakit ang orasan sa tabi ng kama habang magdamag na gising. Pagkatapos, nakikita niyang isa pang buwan ang lumipas sa kalendaryo. Tila walang katapusan ang bawat oras, ngunit nauubos na ang taon. Wala sa dalawang pakiramdam na ito ang nagbibigay ng ginhawa. Isinasama ni Job ang ganitong karanasan sa kanyang daing sa Diyos tungkol sa hirap ng pagiging buhay.
Pansinin
Job 7:6 Sa larawan ng panghabi, mabilis ang buhay, ngunit mabagal ang mga gabi sa naunang mga talata. Parehong nararanasan ni Job ang matagal na sakit at ang mabilis na pagkaubos ng hinaharap.
Job 7:1-6
Ang Dating Biblia 19051Wala bang kapanahunan ng kaguluhan ang tao sa ibabaw ng lupa? At hindi ba ang kaniyang mga kaarawan ay gaya ng mga kaarawan ng nagpapaupa?
2Na gaya ng alipin na ninanasang mainam ang lilim, at gaya ng nagpapaupa na tumitingin sa kaniyang mga kaupahan:
3Gayon ako pinapagdaan ng mga buwan na walang kabuluhan at mga gabing nakaiinip ang itinakda sa akin.
4Pag ako'y nahihiga, aking sinasabi, kailan ako babangon at nakadaan na ang gabi? At ako'y puspos ng pagkabalisa hanggang sa pagbubukang liwayway ng araw.
5Ang aking laman ay nabibihisan ng mga uod at ng libag na alabok; ang aking balat ay namamaga at putok putok.
6Ang aking mga kaarawan ay matulin kay sa panghabi ng manghahabi, at nagugugol na walang pagasa.
Job 7:7-10
Naglalaho ang Buhay na Parang Ulap
Hinihiling ni Job sa Diyos na alalahanin kung gaano kaikli ang kanyang buhay. Wala na siyang inaasahang mabuting araw. Iniisip niyang mawawala siya sa paningin ng mga nakakakita sa kanya ngayon. Ang ulap na napapawi ang larawan niya ng kamatayan. Hindi na bumabalik sa pamilyar na bahay ang taong napunta sa libingan. Hindi na siya tinatanggap ng dating lugar. Nagsasalita si Job habang nasa bingit ng pagkawala at wala siyang nakikitang pagbabalik sa karaniwang buhay. Ipinapahayag ng kanyang mga salita ang malungkot na pananaw na iyon. Hindi ito kumpletong turo tungkol sa mangyayari matapos mamatay.
Sa araw-araw na buhay
Nakatayo ang isang biyudong lalaki sa labas ng bahay na kailangan niyang lisanin. Pinagmamasdan niyang maglaho ang kanyang hininga sa malamig na hangin. Di-magtatagal, ibang tao na ang titira sa mga silid na dating puno ng kanyang pang-araw-araw na buhay. Hindi kayang panatilihin ng lugar ang dating mundo niya. Ang sinasabi ni Job ay ang paghihiwalay ng libingan sa buhay sa lupa, hindi lamang ang pagkawala ng tahanan.
Pansinin
Job 7:10 Binabanggit ni Job ang bahay at ang dating lugar upang maging malinaw ang ibig sabihin ng kamatayan. Takot siyang mawala sa karaniwang mundong kinagisnan niya kasama ng mga nakakakilala sa kanya.
Job 7:7-10
Ang Dating Biblia 19057Oh alalahanin mo na ang aking buhay ay hinga: Ang aking mata ay hindi na makakakita pa ng mabuti.
8Ang matang tumingin sa akin ay hindi na ako mamamasdan: ang iyong mga mata ay sasa akin, nguni't wala na ako.
9Kung paanong ang ulap ay napapawi at nawawala, gayon siyang bumababa sa Sheol ay hindi na aahon pa.
10Siya'y hindi na babalik pa sa kaniyang bahay, ni malalaman pa man niya ang kaniyang dako.
Job 7:11-16
Walang Kanlungan Kahit sa Pagtulog
Dahil tila maikli na ang oras niya, ayaw pigilin ni Job ang kanyang daing. Nagtatanong siya kung isa ba siyang mapanganib na dagat o malaking hayop na kailangang bantayan palagi. Umaasa siyang aaliwin siya ng kama, ngunit ginagawa ng nakatatakot na mga panaginip na kalaban kahit ang pagtulog. Sinasabi niyang mas gusto niya ang kamatayan at hinihiling na pabayaan siyang mag-isa. Mga salita ito ng sukdulang paghihirap na ibinubuhos sa Diyos. Hindi pa nararanasan ni Job ang ginhawang ipinangako ni Eliphaz. Hinahamon ng paglalarawan niya ng gabi ang mga paliwanag na hindi pinapansin ang tunay niyang pinagdaraanan.
Sa araw-araw na buhay
Sinabi ng babaeng nakaligtas sa matinding pinsala sa kanyang tagasuporta na nakatatakot na panaginip na ngayon ang dulot ng pagtulog. Dito sana siya makapagpapahinga. Iniiwan niyang bukas ang ilaw sa silid at nakaupo siya sa sahig hanggang magbukang-liwayway. Kahit ang kanlungan ay tila hindi na ligtas. Kausap ni Job ang Diyos, na sa palagay niya ay may pagbabantay na hindi niya matakasan.
Pansinin
Job 7:14 Inaalis ng mga panaginip ang ginhawang inaasahan ni Job sa higaan. Umaabot sa pagtulog ang kanyang pagdurusa. Hindi masasagot ng payong magpahinga ang karanasang inilalarawan niya.
Job 7:11-16
Ang Dating Biblia 190511Kaya't hindi ko pipigilin ang aking bibig; ako'y magsasalita sa kadalamhatian ng aking diwa; ako'y dadaing sa kahirapan ng aking kaluluwa.
12Ako ba'y isang dagat, o isang malaking hayop dagat, na pinababantayan mo ako sa isang bantay?
13Pag aking sinasabi, Aaliwin ako ng aking higaan, papayapain ng aking unan ang aking karamdaman;
14Kung magkagayo'y pinupukaw mo ako ng mga panaginip, at pinangingilabot mo ako sa mga pangitain:
15Na anopa't pinipili ng aking kaluluwa ang pagkainis, at ang kamatayan kay sa aking mga butong ito.
16Aking kinayayamutan ang aking buhay; di ko na ibig mabuhay magpakailan man: bayaan akong magisa; sapagka't ang aking mga kaarawan ay walang kabuluhan.
Job 7:17-21
Mabigat ang Pakiramdam ng Pagbabantay
Bakit napakahalaga ng tao para laging siyasatin at subukin ng Diyos? Itinatanong ito ni Job sa Diyos. Gusto niya ng pahinga, kahit sapat lamang para lumunok. Itinatanong niya ang tungkol sa kasalanan. Ano ang magagawa ng kanyang pagkakamali sa tagapagbantay ng buhay ng tao? Bakit siya naging puntirya at pabigat sa sarili? Bakit hindi siya patawarin bago siya mahiga sa alabok? Hinahangad ng mga tanong na ito ang kalayaan mula sa pansing tila dumudurog sa kanya. Daing ito ni Job dahil sa matinding sakit. Hindi ito patunay na totoo ang mga paratang ng kanyang mga kaibigan.
Sa araw-araw na buhay
Sinabi ng isang nagsasanay sa mapagbantay na tagapangasiwa na napakadalas na ng mga pagsisiyasat. Halos hindi pa siya makahinga bago ang susunod na tanong. Humihingi siya ng sandaling pahinga. Hindi niya itinatanggi ang bawat pagkakamali, ngunit nadudurog siya sa higpit ng pagbabantay. Hinihiling ito ni Job sa Diyos, na ang pag-aalaga ay nararanasan niya ngayon bilang walang tigil na pagdiin.
Pansinin
Job 7:19 Humihingi si Job ng napakaikling pagkakataong makahinga, na inilalarawan sa pamamagitan ng paglunok. Ipinapakita ng munting galaw ng katawan kung gaano kasaklaw at nakapapagod para sa kanya ang pansin ng Diyos.
Job 7:17-21
Ang Dating Biblia 190517Ano ang tao, na iyong palalakhin siya, at iyong ilalagak ang iyong puso sa kaniya,
18At iyong dadalawin siya tuwing umaga, at susubukin siya sa tuwi-tuwina?
19Hanggang kailan di mo ako iiwan, ni babayaan man hanggang sa aking lunukin ang aking laway?
20Kung ako'y nagkasala, ano ang aking magagawa sa iyo, Oh ikaw na bantay sa mga tao? Bakit mo nga inilalagay akong pinakatanda sa iyo. Na anopa't ako'y isang pasan sa aking sarili?
21At bakit hindi mo ipinatatawad ang aking pagsalangsang, at inaalis ang aking kasamaan? Sapagka't ngayo'y mahihiga ako sa alabok; at ako'y hahanapin mong mainam, nguni't wala na ako.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 7:1 sa “Wala bang kapanahunan ng kaguluhan ang tao sa ibabaw ng lupa? At hindi ba ang kaniyang mga kaarawan ay gaya ng mga kaarawan ng nagpapaupa?”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 7:12: “Ako ba'y isang dagat, o isang malaking hayop dagat, na pinababantayan mo ako sa isang bantay?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 7:21 sa mambabasa ang “At bakit hindi mo ipinatatawad ang aking pagsalangsang, at inaalis ang aking kasamaan? Sapagka't ngayo'y mahihiga ako sa alabok; at ako'y hahanapin mong…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, ako'y, hindi, iyong, isang, kaarawan na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- nagpapaupa
- Taong nagtatrabaho kapalit ng upa o sahod na inaasahan niya sa pagtatapos ng paggawa.
- panghabi
- Kagamitang mabilis na ginagalaw sa paghahabi upang mabuo ang tela.
- Sheol
- Dako ng mga patay, na kaugnay dito ng paglayo sa karaniwang buhay sa lupa.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
