May labanan sa labas at takot sa loob. Hindi nakapagpahinga ang katawan sa Macedonia. Ngunit ang Diyos na umaaliw sa mga nanlulumo ay nagsugo kay Tito na may dalang balita. Hindi lungkot para lang sa lungkot, ni sakit para ipakita; ang kalungkutang ayon sa Diyos ay nagpapabago ng puso. Ang pagsisising tungo sa kaligtasan ay walang panghihinayang; sinasalubong ng awa ang katotohanan matapos ang luha. Mabigat ang liham, at sandali kong pinagsisihan, hindi dahil nasaktan kayo, kundi dahil kumilos ang katotohanan. Pag-iingat, pananabik, at sigasig na ituwid ang mali: iniwan ng nabagong puso ang mga dahilan. Iniikutan ng kalungkutan ng mundo ang sugat hanggang kamatayan. Binubuksan ng kalungkutang ayon sa Diyos ang pinto at umaamin. Iniingatan ng isa ang kawalan ng pag-asa; bumabangon at bumabalik ang isa. Tumatakas sa liwanag ang isa; pumapasok at natututo ang isa. Hindi lungkot para lang sa lungkot, kundi sakit na namumunga. Napalakas si Tito nang makita ang katotohanan. Bumalik ang pagmamahal sa dating pagkabiyak; nagagalak ako, at muling bumabangon ang tiwala.