Lumalakad kami sa laman, ngunit hindi ayon sa laman ang pakikidigma. Walang tabak ng tao ang aabot sa taas na ito. Tumataas na parang pader sa isip ang mga pangangatwiran; nagtatayo ang kapalaluan ng tore laban sa pagkakilala sa Diyos. Ngunit ibinabagsak ng makapangyarihang sandata sa Diyos ang lahat, at binibihag ang bawat pag-iisip upang sumunod kay Cristo. Makapangyarihan sa Diyos, hindi pinatalas ng tao; bumabagsak ang muog kung saan nagsisimula ang pagsunod. Ibagsak ang larawang nagtataas ng sariling trono; dalhin ang bawat pag-iisip sa Panginoon. Huwag humatol ayon lamang sa nakikitang anyo, ni tawaging mahina ang may mabibigat na liham. Kung ano kami sa malayo, gayon kami kapag naroon; dapat magkatugma ang gawa at salita. salita. Hindi namin susukatin ang sarili sa sarili, ikot nang ikot sa sariling papuri. Minarkahan ng Diyos ang bukid at iniunat ang hangganan; gagawa kami rito at sa biyaya'y lalampas pa. Ang nagmamapuri ay magmapuri sa Panginoon; hindi ang pumupuri sa sarili, kundi ang pinapupurihan ng Diyos.