[Babala] Huwag lahat magmadaling maging guro, sapagkat mas mabigat ang hatol sa nagtuturo. Marami tayong pagkatisod, lalo na sa salita, ang nakapipigil sa dila ay nagpapakita ng ganap na buhay. [Taludtod ng Larawan] Munting preno ang pumipihit sa kabayo, munting timon ang sa barko, maliit na apoy ang kayang tumupok sa malawak na gubat. Maliit ang dila ngunit malaki ang ipinagmamalaki, isang sanlibutan ng kasamaan sa loob ng katawan. [Koro] Apoy ang dila, dinudungisan ang katawan at pinalalawak ang apoy. Pinupuri ang Ama, saka sinusumpa ang kanyang wangis, hindi dapat sa isang bibig manggaling ang lason at papuri. [Galaw ng mga Nilalang] Ang hayop, ibon, ahas, at nilalang sa dagat ay napaaamo ng tao sa maraming panahon. Ngunit walang taong lubos na makapaamo sa dila, di mapigil na kasamaang punô ng lasong nakamamatay. [Tulay ng Bukal] Maaari bang bukal ang maglabas ng matamis at mapait? Maaari bang magbunga ng igos ang olibo o tubig-tabang ang maalat? Hayaang ang kababaang-loob ang magpakita ng karunungan, hindi inggit na nagyayabang habang gumugulo ang lahat. [Huling Koro] Hanapin ang karunungan mula sa itaas, una’y dalisay, mapayapa, mahinahon, at tapat. Punô ng awa at mabuting bunga, walang pagtatangi o pagkukunwari, ang bunga ng katuwiran ay inihahasik ng gumagawa ng kapayapaan.