[Intro] Mapanibughuin at makatarungan ang Diyos, hindi bulag sa galit, hindi mahina sa loob. Mabagal sa galit ang PANGINOON, ngunit dakila sa kapangyarihan sa oras ng hatol. [Verse 1] Ang daan niya'y nasa ipo-ipo at ulap, natutuyo ang dagat sa salitang kanyang bigkas. Nangangalanta ang Bashan at Carmel, y yumuyuko ang bulaklak ng Lebanon. [Chorus] Mabagal sa galit ang PANGINOON, ngunit ang salarin ay di niya tatawaging walang sala. Nanginginig ang bundok, gumagalaw ang lupa, walang kahariang nananatili magpakailanman. Mabagal sa galit ang PANGINOON, at mabuti siyang muog sa panahon ng hirap. Kilala niya ang sa kanya'y nagtitiwala, habang ang baha'y naghuhugas sa mapang-api. [Verse 2] Sino ang tatayo sa kanyang poot? Sino ang mananatili sa init ng galit? Ang kanyang hatol ay parang apoy, ngunit ang kabutihan niya'y kanlungan ng tapat. [Bridge] Hindi salungat ang maging Muog at Hukom, iisang kabanalan ang pinagmumulan nito. May silong sa gabi para sa mapagpakumbaba, at wakas sa hampas ng marahas at tuso. [Chorus] Mabagal sa galit ang PANGINOON, dakila sa lakas, sakdal sa katuwiran. Hindi pinapawi ng bagyo ang kabutihan, ni kinansela ng tiyaga ang paghatol sa kasamaan. [Outro] Sa gitna ng ulap, nanatili ang muog.