[Intro] “Magluluksa pa ba kami sa ikalimang buwan, gaya ng ginawa sa loob ng pitumpung taon?” Ibinalik ng sagot ang tanong sa puso: “Para kanino ang pagkain, ayuno at panahon?” [Verse 1] Humusga nang tapat, magpakita ng awa, huwag apihin ang balo, ulila o dayuhan. Ngunit pinatigas ng mga ama ang balikat, at isinara ang tainga sa banal na panawagan. [Refrain] Hindi sila nakinig nang tumawag ang habag; pagkatapos, walang nakinig sa kanilang iyak. Ang magandang lupain ay naging ilang, at tinapos ng hangin ang pagkawasak. [Verse 2] Babalik ang matatanda sa mga liwasan, may tungkod sa kamay sa ilalim ng araw. Maglalaro ang mga bata sa ligtas na lansangan, walang takot, banta o sigaw. [Chorus] Ang pag-aayuno ay magiging galak at saya, ang buwan ng dalamhati ay magiging pista. Ibigin ang katotohanan, gawin ang katarungan, at wakasan ang dating pang-aapi sa bayan. Ang pag-aayuno ay magiging galak at saya, ang binhi at ubas ay magbibigay ng bahagi. Ililigtas ng Diyos at gagawing pagpapala ang bayan; palalakas ang kamay at loob na mahina. [Bridge] Sampung lalaking may iba't ibang wika ang hahawak sa damit ng isang Judio: “Sasama kami sa inyo upang hanapin ang Diyos, sapagkat narinig naming kasama ninyo siya.” [Chorus] Ang pag-aayuno ay magiging galak at saya, hindi sa paglimot sa dating pagkukulang. Matapat na hukuman at tapat na kapitbahay ang magbabago sa luksa tungo sa bagong kasaysayan. [Outro] Nagsimula ang tanong sa kalendaryo; umabot ang sagot sa puso.