3:19Nang magkagayo'y napuspos ng kapusukan si Nabucodonosor, at ang anyo ng kaniyang mukha ay nagbago laban kay Sadrach, kay Mesach, at kay Abed-nego: kaya't siya'y nagsalita, at nagutos na kanilang paiinitin ang hurno ng makapito na higit kay sa dating pagiinit.
3:20At kaniyang inutusan ang ilang malakas na lalake na nangasa kaniyang hukbo na gapusin si Sadrach, si Mesach, at si Abed-nego, at sila'y ihagis sa mabangis na hurnong nagniningas.
3:21Nang magkagayo'y ang mga lalaking ito'y tinalian na may mga suot, may tunika, at may balabal, at may kanilang ibang mga kasuutan, at sila'y inihagis sa gitna ng mabangis na hurnong nagniningas.
3:22Sapagka't ang utos ng hari ay madalian, at ang hurno ay totoong mainit, napatay ng liyab ng apoy ang mga lalaking yaon na nagsibuhat kay Sadrach, kay Mesach, at kay Abed-nego.
3:23At ang tatlong lalaking ito, si Sadrach, si Mesach, at si Abed-nego, ay nagsibagsak na nagagapos sa gitna ng mabangis na hurnong nagniningas.
3:24Nang magkagayo'y si Nabucodonosor na hari ay nagtaka, at tumindig na madali: siya'y nagsalita at nagsabi sa kaniyang mga kasangguni, Di baga ang ating inihagis ay tatlong gapos na lalake sa gitna ng apoy? Sila'y nagsisagot, at nangagsabi sa hari, Totoo, Oh hari.
3:25Siya'y sumagot, at nagsabi, Narito, aking nakikita ay apat na lalake na hindi gapos na nagsisilakad sa gitna ng apoy, at sila'y walang paso; at ang anyo ng ikaapat ay kawangis ng isang anak ng mga dios.
3:26Nang magkagayo'y lumapit si Nabucodonosor sa bunganga ng mabangis na hurnong nagniningas: siya'y nagsalita, at nagsabi, Sadrach, Mesach, at Abed-nego, kayong mga lingkod ng Kataastaasang Dios, kayo'y magsilabas at magsiparito. Nang magkagayo'y si Sadrach, si Mesach, at si Abed-nego, ay nagsilabas mula sa gitna ng apoy.
3:27At ang mga satrapa, ang mga kinatawan, at ang mga gobernador, at ang mga kasangguni ng hari na nangagkakapisan ay nakakita sa mga lalaking ito, na ang apoy ay hindi tumalab sa kanilang mga katawan, ni ang mga buhok man ng kanilang mga ulo ay nasunog, ni ang kanila mang mga suot ay nabago, ni nagamoy apoy man sila.
3:28Si Nabucodonosor ay nagsalita at nagsabi, Purihin ang Dios ni Sadrach, ni Mesach, at ni Abed-nego, na nagsugo ng kaniyang anghel, at nagligtas sa kaniyang mga lingkod na nagsitiwala sa kaniya, at binago ang salita ng hari, at ibinigay ang kanilang mga katawan, upang sila'y hindi maglingkod ni sumamba sa kanino mang dios, liban sa kanilang sariling Dios.
3:29Kaya't nagpapasiya ako, na bawa't bayan, bansa, at wika, na magsalita ng anomang kapulaan laban sa Dios ni Sadrach, ni Mesach, at ni Abed-nego, pagpuputolputulin, at ang kanilang mga bahay ay gagawing dumihan: sapagka't walang ibang dios na makapagliligtas ng ganitong paraan.
3:30Nang magkagayo'y pinaginhawa ng hari si Sadrach, si Mesach, at si Abed-nego, sa lalawigan ng Babilonia.
Kayang magbigay ng palasyo ng bagong pangalan. Hindi nito maaangking ito ang nagbigay ng karunungan. Sa talata 7, ang punong opisyal ang nagpalit ng mga pangalan; sa talata 17, Diyos ang nagbigay ng kaalaman at kakayahan. Magkaibang pagbibigay ang mga ito, at hindi pinag-iisa ng Aklat ni Daniel ang pinagmulan nila. Pumasok sina Hananias, Misael, at Azarias sa sistema ng hari sa mga pangalang angkop sa talaan nito, ngunit hindi sa sistemang iyon iniuugnay ang sukdulang pinagmulan ng kanilang kakayahan.
Hindi sinabi na tumanggi ang apat na matutuhan ang wika o panitikan ng Babilonia. Hindi pag-iwas sa lahat ng pag-aaral doon ang dahilan ng kanilang pagkakaiba. Tinapos nila ang itinakdang panahon at sinagot ang mga tanong ng hari. Magkaibang pagkakataon ang naunang sampung-araw na pagsubok sa pagkain at ang pagsubok na ito: tatlong taon ang itinakdang paghahanda sa talata 5. Nagbago ang lawak ng pagsubok. Una, mukha nila ang siniyasat ng tagapangasiwa; ngayon, pagkaunawa nila ang sinusuri ng hari.
Sa huling pakikipag-usap na iyon, muling ginamit ng aklat ang kanilang mga pangalang Hebreo. Hindi nabura ng mga katawagang pang-opisina ang unang ipinakilalang pagkakakilanlan. Kaalaman ang natanggap ng apat, samantalang kay Daniel lalo nang iniugnay ang pag-unawa sa pangitain at panaginip. Hindi basta mapagpapalit na katulong ang tatlo, at hindi rin sinabing taglay nila ang lahat ng kaloob ni Daniel. Magkasama silang namumukod sa harap ng hari, ngunit pinananatili ng talata ang pagkakaiba ng kanilang mga kaloob.