Umawit sina Pablo at Silas sa bilangguan

Habang papunta sina Pablo at ang kanyang mga kasama sa pananalangin, nakatagpo nila ang isang batang babae na may espiritu ng panghuhula. Kumikita ang kanyang mga amo mula sa panghuhula niya. Maraming araw siyang sumunod sa kanila at sumisigaw na sila ay mga lingkod ng Kataas-taasang Diyos na nagpapakita ng daan ng kaligtasan.

Nabagabag si Pablo, kaya humarap siya at inutusan ang espiritu sa pangalan ni Jesucristo na lumabas mula sa babae. Lumabas ito sa oras ding iyon. Nakita ng kanyang mga amo na nawala na ang kanilang kita. Sinunggaban nila sina Pablo at Silas at kinaladkad sa mga pinuno. Nakisama ang maraming tao sa pag-atake sa kanila. Ipinabugbog sila ng mga mahistrado at ipinakulong. Inilagay sila ng tagapagbantay ng bilangguan sa pinakaloob na bahagi ng bilangguan at ikinulong ang kanilang mga paa sa pangaw, isang kagamitang kahoy na pumipigil sa paggalaw ng mga paa.

Sa hatinggabi, nanalangin sina Pablo at Silas at umawit ng mga papuri sa Diyos. Nakinig ang ibang mga bilanggo. Biglang niyanig ng isang malakas na lindol ang bilangguan. Bumukas ang mga pintuan, at nakalag ang mga gapos ng lahat.

Nagising ang tagapagbantay at inakalang nakatakas na ang mga bilanggo. Papatayin na sana niya ang kanyang sarili, pero sumigaw si Pablo upang pigilan siya dahil naroon pa silang lahat. Nanginginig na nagtanong ang tagapagbantay kung ano ang dapat niyang gawin upang maligtas.

Sinabihan nila siyang manampalataya sa Panginoong Jesucristo. Ipinahayag nila ang salita ng Panginoon sa kanya at sa lahat ng nasa kanyang bahay. Nang gabing iyon, hinugasan niya ang kanilang mga sugat, at nabautismuhan siya at ang kanyang sambahayan. Dinala niya sina Pablo at Silas sa kanyang bahay, pinakain sila at nagalak kasama ng kanyang sambahayan dahil nanampalataya siya sa Diyos.

Sa Filipos, habang papunta sina Pablo at ang kanyang mga kasama sa pananalangin, nakatagpo nila ang isang dalagang may espiritu ng panghuhula. Malaki ang kinikita ng kanyang mga amo mula sa panghuhula niya. Maraming araw siyang sumunod kay Pablo at sa iba pa, at sumisigaw na sila ay mga lingkod ng Kataas-taasang Diyos na nagpapakita ng daan ng kaligtasan.

Nabagabag si Pablo, kaya humarap siya at inutusan ang espiritu sa pangalan ni Jesucristo na lumabas mula sa dalaga. Lumabas ito sa oras ding iyon. Agad na nakita ng kanyang mga amo ang ibig sabihin nito para sa kanila: wala na silang pag-asang kumita. Sinunggaban nila sina Pablo at Silas at kinaladkad sa pamilihan, sa harap ng mga pinuno.

Inakusahan ng mga lalaki sina Pablo at Silas na ginugulo nila ang lungsod at nagtuturo ng mga kaugaliang, ayon sa kanila, hindi dapat tanggapin o sundin ng mga Romano. Sama-samang kumilos ang mga tao laban sa kanila. Ipinabugbog sila ng mga mahistrado nang maraming ulit at itinapon sa bilangguan. Iniutos sa tagapagbantay na bantayan silang mabuti upang hindi makatakas. Inilagay niya sila sa pinakaloob na bahagi ng bilangguan at ikinulong ang kanilang mga paa sa pangaw, isang kagamitang kahoy na pumipigil sa paggalaw ng mga paa.

Bandang hatinggabi, nananalangin sina Pablo at Silas at umaawit ng mga papuri sa Diyos habang nakikinig ang ibang mga bilanggo. Biglang niyanig ng isang napakalakas na lindol ang bilangguan, anupat gumalaw ang mga pundasyon nito. Bumukas ang mga pintuan, at nakalag ang mga gapos ng lahat.

Nagising ang tagapagbantay, nakita ang mga bukas na pintuan ng bilangguan at inakalang nakatakas na ang mga bilanggo. Hinugot niya ang kanyang tabak at papatayin na sana ang kanyang sarili. Sumigaw nang malakas si Pablo na huwag niyang saktan ang kanyang sarili dahil naroon pa ang lahat ng bilanggo. Humingi ng ilaw ang tagapagbantay, nagmamadaling pumasok na nanginginig at nagpatirapa sa harap nina Pablo at Silas. Inilabas niya sila at nagtanong kung ano ang dapat niyang gawin upang maligtas.

Sumagot sila na dapat siyang manampalataya sa Panginoong Jesucristo, at ipinahayag nila ang salita ng Panginoon sa kanya at sa lahat ng nasa kanyang bahay. Sa oras ding iyon ng gabi, hinugasan ng tagapagbantay ang kanilang mga sugat. Agad na nabautismuhan siya at ang kanyang buong sambahayan. Pagkatapos, dinala niya sina Pablo at Silas sa kanyang bahay, naghain ng pagkain para sa kanila at nagalak dahil nanampalataya siya sa Diyos kasama ng kanyang buong sambahayan.

Mula sa pagsasamantala at pagpaparusa sa harap ng mga tao, umuusad ang salaysay tungo sa pananalangin, pagliligtas at pakikinig ng isang sambahayan sa salita ng Panginoon. Ang tagapagbantay na inutusang tiyaking hindi makatatakas sina Pablo at Silas ay nagtapos ng gabi na nag-aalaga sa kanilang mga sugat at tumatanggap sa kanila sa kanyang tahanan.