Ang malaking larawan
Patuloy na nakikipag-usap sa Diyos si Job habang iniisip ang ikli at hirap ng buhay ng tao. Siya ang lalaking pinararatangan ng mga kaibigan dahil sa kanyang mga nawala at karamdaman. Maaaring tumubo muli ang pinutol na puno. Ngunit tila walang gayong nakikitang pagbabalik mula sa kamatayan ng tao. Sandali niyang iniisip na aalalahanin at tatawagin siya ng Diyos matapos itago sa libingan. Nananatiling tanong ang pag-asang iyon sa talumpating bumabalik sa lungkot at nauubos na lakas.
Sa kabanatang ito
- Napakarupok ng Maikling Buhay para Siyasatin Job 14:1-6
Inilalarawan ni Job ang buhay ng tao bilang maikli at puno ng hirap.
- Sumisibol ang Puno, Namamatay ang Tao Job 14:7-12
Maaaring sumibol muli ang pinutol na puno.
- Iniisip ni Job na Maalalang Muli Job 14:13-17
Nais ni Job na itago siya ng Diyos sa libingan hanggang lumipas ang galit.
- Nauupod na Bato, Nauubos na Pag-asa Job 14:18-22
Bumalik si Job sa mga larawan ng pagkawala.
Pangunahing katotohanan
Inilalarawan ni Job ang maikling hangganan ng buhay at tila kawalan ng pagbabalik mula sa kamatayan. Ngunit sandali niyang naiisip ang hinaharap na muli siyang aalalahanin at tatawagin ng Diyos.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Ang Dating Biblia 1905 · 22Job 14:1-6
Napakarupok ng Maikling Buhay para Siyasatin
Inilalarawan ni Job ang buhay ng tao bilang maikli at puno ng hirap. Gaya ito ng bulaklak na napuputol o aninong dumaraan. Itinatanong niya kung bakit napakahigpit na binabantayan at dinadala sa paghatol ng Diyos ang gayong karupok na nilalang. Walang taong makagagawa ng ganap na kalinisan mula sa maruming simula. Itinakda na ng Diyos ang bilang at hangganan ng mga araw ng bawat isa. Hinihiling ni Job na lumingon muna ito sa iba upang makapagpahinga siya, gaya ng upahang manggagawang tinatapos ang maghapong paggawa. Nanggagaling ang pakiusap sa hangganan ng tao. Higit sa sapat na ang pasan ng napakaikling buhay.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo sa ilalim ng puno ang pana-panahong tagapitas ng prutas matapos ang mahabang oras ng trabaho. Patuloy siyang hinihingan ng tagapangasiwa ng isa pang gawain. Itinuturo niya ang papadilim na paligid at ang nanginginig niyang mga kamay. May hangganan ang kayang pasanin ng lakas sa isang araw. Humihingi si Job ng awa sa loob ng itinakdang hangganan ng Diyos para sa buong buhay ng tao.
Pansinin
Job 14:6 Larawan ng buhay na may tiyak na wakas ang maghapon ng upahang manggagawa. Humihingi si Job ng puwang upang tapusin ang limitadong panahong iyon nang hindi patuloy na dinidiinan.
Job 14:1-6
Ang Dating Biblia 19051Taong ipinanganak ng babae ay sa kaunting araw, at lipos ng kabagabagan.
2Siya'y umuusli na gaya ng bulaklak, at nalalagas: siya rin nama'y tumatakas na gaya ng anino, at hindi namamalagi.
3At iyo bang idinidilat ang iyong mga mata sa isang gaya nito, at ipinagsasama mo ako upang hatulan mo?
4Sinong makakakuha ng malinis na bagay sa marumi? wala.
5Yayamang ang kaniyang mga kaarawan ay nangapasiyahan, ang bilang ng kaniyang mga buwan ay talastas mo, at iyong hinanggahan ang kaniyang mga hangganan upang huwag siyang makaraan;
6Ilayo mo sa kaniya ang iyong paningin, upang siya'y makapagpahinga, hanggang sa maganap niya, na gaya ng isang magpapaupa, ang kaniyang araw.
Job 14:7-12
Sumisibol ang Puno, Namamatay ang Tao
Maaaring sumibol muli ang pinutol na puno. Kahit lumang ugat o tuod na mukhang patay ay maaaring magsanga kapag naabot ng tubig. Inihahambing ni Job ang pagbabalik na iyon sa taong namamatay at nawawala. Nauubos ang tubig sa lawa o ilog. Tila gayon ding naglalaho ang buhay ng tao. Hindi bumabangon mula sa pagkakatulog ang mga patay habang nananatili ang langit. Inilalarawan ni Job ang naaabot ng kanyang paningin mula sa pagdurusa. Nililinaw ng paghahambing ang kanyang tanong sa kamatayan. Hindi ito kumpletong paglalahad ng bawat paniniwalang Kristiyano tungkol sa buhay matapos mamatay.
Sa araw-araw na buhay
Napansin ng hardinero sa parke ang mga bagong usbong sa tabi ng upuang inialay sa namatay niyang asawa. Ikinatutuwa niya ang muling pagtubo ng puno. Ngunit lalo nitong idinidiin ang pagkakaiba ng bagong halaman at ng taong hindi na uupo roon. Hindi inaalis ng pagpapanibago ng kalikasan ang kanyang lungkot. Ginagamit ni Job ang pagkakaibang iyon upang itanong kung anong pag-asa ang natitira matapos mamatay ang tao.
Pansinin
Job 14:9 Maaaring pukawin ng kaunting tubig ang pagtubo mula sa lumang tuod. Lalong pinasasakit ng nakikitang pagbabalik na iyon ang susunod na tanong ni Job tungkol sa pagkawala ng patay, sa halip na sagutin ito.
Job 14:7-12
Ang Dating Biblia 19057Sapagka't may pagasa sa isang punong kahoy, na kung ito'y putulin, ay sisibol uli, at ang sariwang sanga niyaon ay hindi maglilikat.
8Bagaman ang kaniyang ugat ay tumanda sa lupa, at ang puno niyao'y mamatay sa lupa;
9Gayon ma'y sa pamamagitan ng amoy ng tubig ay sisibol, at magsasanga na gaya ng pananim.
10Nguni't ang tao ay namamatay at natutunaw; Oo, ang tao ay nalalagutan ng hininga, at saan nandoon siya?
11Kung paanong ang tubig ay lumalabas sa dagat, at ang ilog ay humuhupa at natutuyo;
12Gayon ang tao ay nabubuwal at hindi na bumabangon: hanggang sa ang langit ay mawala, sila'y hindi magsisibangon, ni mangagigising man sa kanilang pagkakatulog.
Job 14:13-17
Iniisip ni Job na Maalalang Muli
Nais ni Job na itago siya ng Diyos sa libingan hanggang lumipas ang galit. Pagkatapos, sana ay magtakda ito ng panahong aalalahanin siya. Itinatanong niya kung mabubuhay pa ang namatay. Inilalarawan niyang maghihintay siya ng pagbabago, saka maririnig ang pagtawag ng Diyos at sasagot. Muling mananabik ang kanyang Lumikha sa gawa ng sariling mga kamay. Binabanggit din ni Job ang binibilang na mga hakbang at ang kasalanang nakasara na parang tinatakan sa supot. Umaabot ang talumpati sa panibagong ugnayan nang hindi ginagawang tiyak na sagot ang tanong. Sandali, ang pagiging nakatago ay hindi kailangang mangahulugang pagiging nalimutan magpakailanman.
Sa araw-araw na buhay
Nasa malayo sa kanyang tahanan ang lolang napilitang lumikas. Itinatago niya ang lumang susi ng bahay sa supot na tela. Iniisip niyang balang araw ay may tatawag at magsasabing maaari nang bumalik. Hindi pinatutunayan ng susi na darating ang araw na iyon. Ngunit taglay nito ang hangad na maalala siya. Iniisip ni Job na tatawagin siya ng Diyos matapos ang libingan, hindi na makauuwi mula sa pansamantalang paglikas.
Pansinin
Job 14:15 Kasama sa iniisip na pagtawag ang pagnanais ng Diyos sa taong nilikha niya. Hindi lamang panibagong hininga ang pag-asa ni Job. Hangad niya ring muling lingapin ng Lumikha na tila malayo ngayon.
Job 14:13-17
Ang Dating Biblia 190513Oh ikubli mo nawa ako sa Sheol. Na ingatan mo nawa akong lihim hanggang sa ang iyong poot ay makaraan, na takdaan mo nawa ako ng takdang panahon, at iyong alalahanin ako!
14Kung ang isang tao ay mamatay, mabubuhay pa ba siya? Lahat ng araw ng aking pakikipagbaka ay maghihintay ako, hanggang sa dumating ang pagbabago.
15Ikaw ay tatawag, at ako'y sasagot sa iyo: ikaw ay magtataglay ng nasa sa gawa ng iyong mga kamay.
16Nguni't ngayo'y binibilang mo ang aking mga hakbang: hindi mo ba pinapansin ang aking kasalanan?
17Ang aking pagsalangsang ay natatatakan sa isang supot, at iyong inilalapat ang aking kasamaan.
Job 14:18-22
Nauupod na Bato, Nauubos na Pag-asa
Bumalik si Job sa mga larawan ng pagkawala. Bumibigay ang mga bundok, nagagalaw ang mga bato, inuupod ng tubig ang bato, at tinatangay ng baha ang lupa. Sa gayon ding paraan, sabi niya, sinisira ng Diyos ang pag-asa ng tao. Nagbabago ang mukha ng isang tao at pinayayao siya ng Diyos sa kamatayan. Maaaring parangalan o hiyain ang mga anak, ngunit hindi na alam ng namatay na magulang ang kanilang buhay. Nagtapos si Job sa sakit ng katawan at pagdadalamhati sa loob. Hindi inaalis ng maikling pag-asang matawag ang lungkot na kasunod nito. Itinatala ng talumpati ang paglipat ng nagdurusa mula sa pananabik tungo sa malungkot na pakiramdam ng pangwakas na pagkawala.
Sa araw-araw na buhay
Idinadaan ng nagdadalamhating tagaukit ng bato ang hinlalaki sa kupas na mga titik sa puntod ng pamilya. Unti-unting inupod ng ulan ang pangalan. Iniisip niya ang mga pangyayaring hindi na naabutan ng magulang na nakalibing. May mas malalim na lungkot para sa kanya ang karaniwang pagguho. Iniuugnay ni Job ang unti-unting pagkasira ng pag-asa sa kapangyarihan ng Diyos sa buhay ng tao.
Pansinin
Job 14:19 Sa tubig na umuupod sa bato, nakikitang maaaring dahan-dahan ang pagkasira, hindi lamang biglaan. Nakikita ni Job na nauubos ang pag-asa sa paglipas ng panahon, hindi lamang winawasak ng isang matinding pangyayari.
Job 14:18-22
Ang Dating Biblia 190518At tunay na ang bundok na natitibag, ay nawawala, at ang bato ay napababago mula sa kinaroroonan niyaon;
19Inuukit ng tubig ang mga bato; tinatangay ng mga baha niyaon ang alabok ng lupa: sa gayon iyong sinisira ang pagasa ng tao.
20Ikaw ay nananaig kailan man laban sa kaniya at siya'y pumapanaw; iyong pinapagbabago ang kaniyang mukha, at iyong pinayayaon siya.
21Ang kaniyang mga anak ay nagtataglay ng karangalan, at hindi niya nalalaman; at sila'y ibinababa, nguni't hindi niya nahahalata sila.
22Nguni't ang kaniyang laman sa kaniya ay masakit, at ang kaniyang kaluluwa sa loob niya ay namamanglaw.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 14:1 sa “Taong ipinanganak ng babae ay sa kaunting araw, at lipos ng kabagabagan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 14:10: “Nguni't ang tao ay namamatay at natutunaw; Oo, ang tao ay nalalagutan ng hininga, at saan nandoon siya?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 14:22 sa mambabasa ang “Nguni't ang kaniyang laman sa kaniya ay masakit, at ang kaniyang kaluluwa sa loob niya ay namamanglaw.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, kaniyang, hindi, aking, gaya, isang na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- kabagabagan
- Matinding pag-aalala o kaguluhang bumibigat sa buhay at kalooban ng tao.
- magpapaupa
- Manggagawang nagbibigay ng kanyang paggawa kapalit ng upa o sahod.
- namamanglaw
- Nalulungkot at nakadarama ng kawalan o pangungulila sa loob.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
