Binabantayang Bibig at Pagkaligtas sa Patibong

Mga Awit 141

Ang malaking larawan

Agarang hinihiling ng nananalangin na pakinggan siya ng Diyos na parang handog na kamangyan, ang mabangong usok na ginagamit sa pagsamba. Nais niyang maingatan laban sa mga kaaway at laban din sa sarili niyang mapanakit na salita at pagkaakit sa kanilang mga gantimpala. Tinatanggap niya ang pagtutuwid ng matuwid. May matitinding larawan sa gitnang mga talata na hindi malinaw ang tiyak na kalagayan. Bumabalik sa nakatagong mga patibong ang huling hiling. Humihingi ito ng pagkaligtas habang nahuhulog ang masasama sa mga lambat na inilatag nila.

Sa kabanatang ito

Pangunahing katotohanan

Humihingi ng tulong sa Diyos ang nananalangin laban sa mga patibong sa labas at tukso sa loob. Tinatanggap niya ang tapat na pagtutuwid habang humihiling na makatakas sa masasamang pakana.

Mga Awit 141: Binabantayang Bibig at Pagkaligtas sa Patibong
Tagpo sa kabanataMga Awit 141

Kasulatan sa tabi ng buod

Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 10

Mga Awit 141:1-4

Bantay sa Labi ang Hinihiling

Hinihiling ng daing na mabilis na dumating ang Diyos at makinig. Inihahambing ang panalangin sa kamangyan at ang nakataas na mga kamay sa handog sa hapon. Nais ng nananalangin na tanggapin ang pakiusap bilang pagsamba. Pagkatapos, humihiling siya ng bantay sa bibig at pag-iingat sa pintuan ng mga labi. Hindi lamang sinasabi ng mga kaaway ang panganib. Maaaring bumaling ang sarili niyang puso sa masasamang gawa at makisama sa mga gumagawa ng mali. Tinatanggihan ang masarap nilang pagkain bilang bahagi ng pakikisama sa kanila. Kasama sa pagliligtas ang pag-iingat na huwag magsalita at pumili tulad ng mga nagbabanta sa kanya.

Mga Awit 141:1-4: Bantay sa Labi ang Hinihiling
Tagpo sa kabanataMga Awit 141

Sa araw-araw na buhay

Lumilihis ang isang nagsasanay sa restawran mula sa hapag na pinagtitipunan ng mga kasamahang nagbabalak palsipikahin ang tala ng mga pabuya. Humihinto siya bago idagdag ang galit na pangungusap na nasa labi at tinatawagan sa labas ang kanyang tagapayo. Inalok siya ng libreng pagkain upang mahikayat na sumama. Humihingi siya ng tulong sa pagpili ng mga salita. Itinutuon ng awit sa Diyos ang kahilingang iyon bilang bahagi ng pagsamba.

Pansinin

Mga Awit 141:3 Sa sariling bibig ng nananalangin inilalagay ang hinihinging bantay. Hindi inaalis ng pag-aalala sa mga taong may galit ang pananagutan niya sa kanyang sinasabi.

Mga Awit 141:1-4

Ang Dating Biblia 1905

1Panginoon, ako'y tumawag sa iyo: magmadali ka sa akin: pakinggan mo ang tinig ko, pagka ako'y tumatawag sa iyo.

2Malagay ang aking dalangin na parang kamangyan sa harap mo; ang pagtataas ng aking mga kamay na parang hain sa kinahapunan.

3Maglagay ka ng bantay, Oh Panginoon, sa harap ng aking bibig; ingatan mo ang pintuan ng aking mga labi.

4Huwag mong ikiling ang aking puso sa anomang masamang bagay, na gumawa sa mga gawa ng kasamaan na kasama ng mga taong nagsisigawa ng kasamaan: at huwag mo akong pakanin ng kanilang mga masarap na pagkain.

Mga Awit 141:5-7

Pagtutuwid sa Gitna ng Sakuna

Tinatanggap bilang kabutihan ang pagsaway ng matuwid, gaya ng magandang langis na inilalagay sa ulo. Hindi itinuturing ng nananalangin na pagsalakay ng kaaway ang bawat masakit na salita. Patuloy siyang nananalangin sa gitna ng kasamaan. Binabanggit ng kasunod na mga talata ang mga hukom na inihagis sa mabatong lugar, mga salitang narinig na matamis, at mga butong nagkalat sa bungad ng Sheol gaya ng lupang inararo at binungkal. Mahirap unawain ang tiyak na ugnayan ng mga larawang ito. Nagpapakita ang mga ito ng matinding panganib at kamatayan sa halip na tuloy-tuloy na salaysay ng mga pangyayari. Dapat pa ring tanggapin ang tapat na pagtutuwid kahit sa ganitong mabigat na kalagayan.

Sa araw-araw na buhay

Nakikinig ang baguhang manggagawa sa barko habang mariing itinutuwid ng bihasang marino ang buhol na ginawa niya. Kinakalag niya ito sa halip na ipagtanggol ang kanyang dangal. Pagkatapos, sinusundan niya ang mga kamay na nagpapakita ng mas ligtas na paraan. Iniingatan siya ng matinding saway sa halip na hangaring ipahamak. Nagpapasalamat siya sa marino bago bumalik sa gawain. Inilalagay ng awit ang tinatanggap na pagtutuwid sa gitna ng mas madidilim na larawan ng kamatayan.

Pansinin

Mga Awit 141:5 Inihahambing sa magandang langis ang saway ng matuwid. Naiiba ang masakit na pagtutuwid sa mapanirang pananakit dahil sa pagkatao at layunin ng nagbibigay nito.

Mga Awit 141:5-7

Ang Dating Biblia 1905

5Sugatan ako ng matuwid, magiging kagandahan pa ng loob; at sawayin niya ako, magiging parang langis sa ulo; huwag tanggihan ng aking ulo: sapagka't sa kanilang kasamaan ay mamamalagi ang dalangin ko.

6Ang kanilang mga hukom ay nangahagis sa mga tabi ng malaking bato; at kanilang maririnig ang aking mga salita; sapagka't matatamis.

7Gaya ng kung inaararo at nabubungkal ang lupa, gayon ang aming mga buto ay nangangalat sa bibig ng Sheol.

Mga Awit 141:8-10

Pagtitiwala sa Gitna ng mga Lambat

Nananatiling nakatuon sa Panginoon ang mga mata ng nananalangin at nagtitiwala siya rito. Hinihiling niyang huwag siyang iwang lantad at walang tulong. Naglagay ang mga gumagawa ng mali ng mga lambat at patibong kaya humihiling siyang maingatan laban sa mga ito. Ang huling pakiusap ay mahulog ang masasama sa sarili nilang mga pakana habang malaya siyang nakalalampas. Hindi niya sinasabing walang panganib ang mga patibong o sapat nang makita ang mga iyon. Pinagsasama ng panalangin ang tapat na pagtingin sa panganib at pag-asa sa Diyos upang hindi ito sumara sa kanya.

Sa araw-araw na buhay

Ipinakikita ng imbestigador ng pandaraya sa may-ari ng tindahan ang huwad na singil na nilikhang mag-udyok sa kanyang mag-apruba ng bayad. Kasama niyang tinitingnan ang mga detalye ng kuwenta bago pumirma ng anuman. Nananatili sa mesa ang patibong, ngunit nalantad ito sa halip na magtagumpay. Iniingatan nila ito para sa kaso. Hinihiling ng awit sa Diyos na mahulog sa sariling mga lambat ang mga nagpakana.

Pansinin

Mga Awit 141:10 Sariling lambat ng mga kaaway ang gamit sa hinihinging pagbaligtad. Kasabay ng pagkaligtas ang hiling na bumalik sa mga nagbalak ang nilayon nilang pinsala.

Mga Awit 141:8-10

Ang Dating Biblia 1905

8Sapagka't ang mga mata ko'y nangasa iyo, Oh Dios na Panginoon: sa iyo nanganganlong ako; huwag mong iwan ang aking kaluluwa sa walang magkandili.

9Iligtas mo ako sa silo na kanilang inilagay na ukol sa akin, at sa mga silo ng mga manggagawa ng kasamaan.

10Mahulog ang masama sa kanilang sariling mga bating. Habang ako'y nakatatanan.

Mga detalyeng dapat mapansin

10mga talata sa pagbasa
3pangunahing galaw

Ang pambungad na larawan

Nagsisimula ang Mga Awit 141:1 sa “Panginoon, ako'y tumawag sa iyo: magmadali ka sa akin: pakinggan mo ang tinig ko, pagka ako'y tumatawag sa iyo.”

Kung saan nagbabago ang kabanata

Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 141:5: “Sugatan ako ng matuwid, magiging kagandahan pa ng loob; at sawayin niya ako, magiging parang langis sa ulo; huwag tanggihan ng aking ulo: sapagka't sa…”

Ang huling himig

Iniiwan ng Mga Awit 141:10 sa mambabasa ang “Mahulog ang masama sa kanilang sariling mga bating. Habang ako'y nakatatanan.”

Landas ng mga salita sa kabanata

Tinutulungan ng mga salitang aking, kanilang, huwag, kasamaan, ako'y, Panginoon na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.

Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan

kamangyan
Mabangong sangkap na sinusunog upang maglabas ng usok sa pagsamba.
Sheol
Dako ng mga patay na tinutukoy sa larawan ng nagkalat na mga buto.
bating
Mga lambat na inilalatag upang mahuli ang taong dadaan.

Makinig at manood kasabay ng sipi

Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.

Mag-ulat ng mali sa pahinang ito

Pinagmulan: eBible.org · TagAngBiblia · nakuha 2026-09-22