Ang malaking larawan
Nagsisimula sa mga langit ang panawagan at naglalakbay sa buong nilikhang mundo. Tinatawag ang mga anghel, ang makalangit na mga lingkod, kasama ng araw, buwan, at mga bituin. Sumusunod ang kalaliman ng dagat, panahon, mga bundok, halaman, hayop, at bawat katayuan ng tao. Walang edad na naiwan sa labas ng paanyaya. Ang dahilan ay walang-kapantay na kaluwalhatian ng Panginoon bilang lumikha. Sa wakas, lumalapit ang awit sa Israel, ang kanyang bayan na itinataas niya ang lakas. Nagtatagpo sa huling mga talata ang papuri ng lahat at natatanging ugnayan sa Diyos.
Sa kabanatang ito
- Pinupuri ng Kaitaasan ang Gumawa Rito Mga Awit 148:1-6
Tinatawag ang mga langit at pinakamataas na lugar sa papuri.
- Tinatawag ang Buong Saklaw ng Lupa Mga Awit 148:7-12
Umaabot ngayon sa lupa ang panawagan, simula sa mga buwaya at kalaliman mismo.
- Dakilang Panginoong Inilalapit ang Kanyang Bayan Mga Awit 148:13-14
Dapat purihin ng lahat ang Panginoon dahil pangalan niya lamang ang nakatataas sa bawat karibal.
Pangunahing katotohanan
Tinatawag ang lahat ng nilikha ng Diyos na purihin ang kanyang walang-kapantay na pangalan, mula sa makalangit na lingkod at kalaliman ng dagat hanggang mga pinuno, bata, at sariling bayan niya.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 14Mga Awit 148:1-6
Pinupuri ng Kaitaasan ang Gumawa Rito
Tinatawag ang mga langit at pinakamataas na lugar sa papuri. Kasama ng makalangit na mga lingkod at hukbo ang araw, buwan, mga bituin, at tubig sa itaas ng langit. Lahat ay itinuturo sa pangalan ng Panginoon. Paglikha ang dahilan: nag-utos siya at nagkaroon sila ng buhay o pag-iral. Itinatag din niya sila sa pamamagitan ng kaayusang nagtatagal. Hindi itinuturing ang mga tanglaw at kaitaasan bilang hiwalay na mga kapangyarihang nararapat sambahin. Nakikibahagi sila sa papuri sa gumawa sa kanila. Nagiging bahagi ang kanilang karilagan ng sagot sa nagbigay sa kanila ng pag-iral sa pamamagitan ng kanyang utos.
Sa araw-araw na buhay
Pinadidilim ng gabay sa planetaryo ang silid at itinuturo ang hanay ng mga bituin sa itaas. Ipinapaalala niya sa mga bata na bahagi ng mas malaking langit ang pinakamaliwanag na mga bagay sa palabas, hindi mga gumawa nito. Muli nilang tinitingnan ang kabuuan. Mas malayo ang nararating ng awit sa pagtawag sa tunay na mga langit na purihin ang kanilang lumikha.
Pansinin
Mga Awit 148:5 Ang dahilan ng papuri ay nag-utos ang Diyos at nilikha sila. Maging ang pinakamataas at pinakamaliwanag ay tumanggap ng pag-iral, hindi pinagmulan nito.
Mga Awit 148:1-6
Ang Dating Biblia 19051Purihin ninyo ang Panginoon. Purihin ninyo ang Panginoon mula sa mga langit: purihin ninyo siya sa mga kaitaasan.
2Purihin ninyo siya, ninyong lahat niyang mga anghel: purihin ninyo siya, buo niyang hukbo.
3Purihin ninyo siya, araw at buwan: purihin ninyo siya, ninyong lahat na mga bituing maliwanag.
4Purihin ninyo siya, ninyong mga langit ng mga langit, at ninyong tubig na nasa itaas ng mga langit.
5Purihin nila ang pangalan ng Panginoon: sapagka't siya'y nagutos, at sila'y nangalikha.
6Kaniya rin namang ipinagtatatag magpakailan-kailan man: siya'y gumawa ng pasiya na hindi mapapawi.
Mga Awit 148:7-12
Tinatawag ang Buong Saklaw ng Lupa
Umaabot ngayon sa lupa ang panawagan, simula sa mga buwaya at kalaliman mismo. Tinutugunan ng apoy, ulang-yelo, niyebe, singaw, at hangin ang salita ng Diyos. Kasama ng mga bundok, burol, punong namumunga, at malalaking punong-gubat ang mga hayop sa parang, lupa, at langit. Pagkatapos, lumilitaw ang lipunan ng tao: mga hari, bayan, pinuno, hukom, kabataan, matanda, at bata. May lugar sa listahan para sa pagkakaiba ngunit walang pangkat na hindi kasama sa papuri. Hindi nagbibigay ang mataas na katayuan ng ibang lumikha. Hindi rin naiiwan sa labas ng tawag ang isang nilalang dahil maliit ito.
Sa araw-araw na buhay
Inaakay ng boluntaryo sa sentro ng kalikasan ang mga bisita mula sa tangkeng parang lawa tungo sa kublihang tanawan ng mga ibon. Pagkatapos, tinitipon niya ang mga bata at matatanda sa iisang rehas ng tanawan. Nagdaragdag ang bawat hinto ng isa pang uri ng buhay sa kanilang napapansin. Nabibigyan ng pansin ang pinakamaliit na nilalang katabi ng pinakamalaking puno. Hindi binabago ng katayuan ng bisita ang tanawin. Tinatawag ng awit ang nilikha mismo na purihin ang Panginoon.
Pansinin
Mga Awit 148:12 Kasama ng kabataan ang mga bata at matatanda. Hindi lamang sa mga nasa rurok ng pisikal na lakas o impluwensiya sa publiko ang tawag na magpuri.
Mga Awit 148:7-12
Ang Dating Biblia 19057Purihin ninyo ang Panginoon mula sa lupa, Ninyong mga buwaya, at lahat ng mga kalaliman:
8Apoy at granizo, nieve at singaw; unos na hangin, na gumaganap ng kaniyang salita:
9Mga bundok at lahat ng mga gulod; mga mabungang kahoy at lahat ng mga cedro:
10Mga hayop at buong kawan; nagsisiusad na bagay at ibong lumilipad:
11Mga hari sa lupa at lahat ng mga bayan; mga pangulo at lahat ng mga hukom sa lupa:
12Mga binata at gayon din ng mga dalaga; mga matanda at mga bata:
Mga Awit 148:13-14
Dakilang Panginoong Inilalapit ang Kanyang Bayan
Dapat purihin ng lahat ang Panginoon dahil pangalan niya lamang ang nakatataas sa bawat karibal. Umaabot sa itaas ng lupa at langit ang kanyang kaluwalhatian. Pagkatapos, inilalarawan ng awit ang pagtataas niya sa lakas ng kanyang bayan, gamit ang sungay bilang larawan. Tumatanggap ng karangalan ang mga tapat sa kanya at tinatawag na malapit sa kanya ang bayan. Nagtatapos ang malawak na saklaw ng nilikha sa malapit na ugnayang ito. Hindi hinahadlangan ng kadakilaan ng Diyos ang pagiging malapit. Pumupuri ang bayan bilang mga taong ang lakas at lugar ay mula sa parehong Panginoong pinararangalan sa buong sansinukob.
Sa araw-araw na buhay
Inaanyayahan ng tagapag-ayos ng pagtitipong pampamilya ang pinakabatang mga miyembro na tumindig sa tabi ng mga nakatatanda para sa huling larawan. Inilalapit at binibigyan ng marangal na lugar ang karaniwang nakadarama na nasa gilid lamang sila. May puwang sa silid para sa gayong pagiging malapit sa loob ng mas malaking pagtitipon. Sinasabi ng awit ang kaluwalhatian ng Diyos sa ibabaw ng nilikha at ang natatanging pagiging malapit ng Israel sa kanya.
Pansinin
Mga Awit 148:14 Inilalarawang malapit sa Diyos ang bayan matapos ilagay ang kanyang kaluwalhatian sa itaas ng langit at lupa. Pinagsasama sa wakas ang kataasan at pagiging malapit.
Mga Awit 148:13-14
Ang Dating Biblia 190513Purihin nila ang pangalan ng Panginoon; sapagka't ang kaniyang pangalan magisa ay nabunyi: ang kaniyang kaluwalhatian ay nasa itaas ng lupa at mga langit.
14At itinaas niya ang sungay ng kaniyang bayan, ang papuri ng lahat niyang mga banal; sa makatuwid baga'y ng mga anak ni Israel, na bayang malapit sa kaniya. Purihin ninyo ang Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 148:1 sa “Purihin ninyo ang Panginoon. Purihin ninyo ang Panginoon mula sa mga langit: purihin ninyo siya sa mga kaitaasan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 148:7: “Purihin ninyo ang Panginoon mula sa lupa, Ninyong mga buwaya, at lahat ng mga kalaliman:”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 148:14 sa mambabasa ang “At itinaas niya ang sungay ng kaniyang bayan, ang papuri ng lahat niyang mga banal; sa makatuwid baga'y ng mga anak ni Israel, na bayang malapit sa kaniya…”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Purihin, ninyo, lahat, Panginoon, siya, langit na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- granizo
- Mga butil o tipak ng yelong bumabagsak mula sa mga ulap.
- nieve
- Nagyelong tubig na bumabagsak bilang malambot na puting mga butil.
- cedro
- Matataas at matitibay na punong-gubat na binabanggit kasama ng ibang halaman.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
