Ang malaking larawan
Magkasama sa panalanging ito ang takot sa kaaway at tiwala sa Diyos. Nagsisimula ang nagsasalita sa matatapang na salita, na tiyak na kahit hukbo ay hindi makaaalis ng tapang niya. Pinakamalalim niyang hangarin ang manatiling malapit sa Diyos sa lugar ng pagsamba. Ngunit nakikiusap din siyang huwag iwang mag-isa. Nagbabanta pa rin ang malulupit na tao, at nagsisinungaling tungkol sa kanya ang mga saksi. Nanawagan ng tapang ang huling mga salita habang hinihintay niyang makita ang kabutihan ng Panginoon sa loob ng kanyang buhay.
Sa kabanatang ito
- Liwanag Laban sa Armadong Banta Mga Awit 27:1-3
Tinatawag ng nagsasalita ang Diyos na kanyang liwanag at tagapagligtas.
- Isang Hangaring Manatiling Malapit Mga Awit 27:4-6
Higit sa lahat ng ibang kahilingan, nais ng nagsasalita na manirahan sa bahay ng Panginoon.
- Huwag Itaboy ang Naghahanap Mga Awit 27:7-10
Napapalitan ang matatapang na salita ng paghingi ng awa at sagot.
- Maghintay ng Kabutihan Habang Buhay Mga Awit 27:11-14
Dahil ginigipit siya ng mga kaaway at sinungaling na saksi, humihingi ang nagsasalita ng malinaw na landas sa Diyos.
Pangunahing katotohanan
Nagbibigay ng tapang sa nanganganib na nagsasalita ang presensiya ng Diyos. Dahil nagpapatuloy ang panganib, humihingi siya ng gabay at matiyagang lakas.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 14Mga Awit 27:1-3
Liwanag Laban sa Armadong Banta
Tinatawag ng nagsasalita ang Diyos na kanyang liwanag at tagapagligtas. Itinatanong niya kung sino ang dapat katakutan. Diyos ang matibay na kanlungan ng buhay niya. Lumapit ang mga kaaway na parang mga nilalang na handang lumamon sa kanya, ngunit sila ang natisod. Kahit magkamping laban sa kanya ang hukbo o sumiklab ang digmaan, hindi mawawala ang tiwala niya. Hindi inilalarawan ng mga pahayag na ito ang mundong walang panganib. Itinatabi ng mga ito ang matinding banta sa higit na pinagmumulan ng seguridad. Sinusukat ng nagsasalita ang panganib kaugnay ng Panginoon, sa halip na hayaang bilang ng kaaway ang magtakda ng tugon niya.
Sa araw-araw na buhay
Narinig ng mekaniko sa himpilan ng bumbero na pinutol ng matinding bagyo ang lahat ng daan patungo sa lambak. Tiningnan niya ang reserbang radyo at nakitang kumikilos na ang pangkat ng pagsagip. Malaki pa rin ang banta, ngunit sinimulan niya ang nakatalagang gawain sa halip na matigilan sa harap ng mapa. Nakasalig sa pangkat ang tiwala niya, hindi sa sariling lakas. Diyos ang pinapangalanan ng sumasamba bilang pangmatagalang kanlungan.
Pansinin
Mga Awit 27:3 Inilalarawan ang hukbo sa pinakanakakatakot na kalagayan, na nagkakampo sa malapit. Ipinapahayag ang tiwala habang posible iyon, hindi matapos lumayo ang panganib.
Mga Awit 27:1-3
Ang Dating Biblia 19051Ang Panginoon ay aking liwanag, at aking kaligtasan: kanino ako matatakot? Ang Panginoon, ay katibayan ng aking buhay; kanino ako masisindak?
2Nang dumating sa akin ang mga manggagawa ng kasamaan upang kanin ang aking laman, ang aking mga kaaway at aking mga kaalit, sila'y nangatisod at nangarapa.
3Bagaman ang isang hukbo ay humantong laban sa akin, hindi matatakot ang aking puso: bagaman magbangon ang pagdidigma laban sa akin, gayon ma'y titiwala rin ako.
Mga Awit 27:4-6
Isang Hangaring Manatiling Malapit
Higit sa lahat ng ibang kahilingan, nais ng nagsasalita na manirahan sa bahay ng Panginoon. Hinahangad niyang makita ang kagandahan ng Diyos at hanapin siya sa templo, isang lugar na ibinukod para sa pagsamba. Nagiging kanlungan din sa kagipitan ang lugar na iyon. Ikinukubli siya ng Diyos, inilalagay sa mataas na bato, at itinataas ang ulo sa mga kaaway sa paligid. Balak niyang magdala ng mga handog sa Diyos bilang pasasalamat at umawit nang may galak. Higit sa taguan ang nais niya. Ligtas kasama ng Diyos, ilalakas niya ang tinig sa papuri.
Sa araw-araw na buhay
Bumabalik tuwing umaga ang nagsasanay sa pagpapanatili ng mga lumang bagay sa pagawaang kinaroroonan ng kanyang guro. Mahalaga sa kanya ang lugar dahil sa matiyagang pansing natatanggap doon, hindi lamang sa nakakandadong pinto. Matapos ang nakakatakot na pagtatalo sa labas, umupo siya sa pamilyar na mesa at muling nagtrabaho nang maingat. Dahil sa kanlungan, nakikibahagi siyang muli. Kagandahan at presensiya ng Diyos sa pagsamba ang hinahanap ng awit.
Pansinin
Mga Awit 27:4 Pananahan kasama ng Diyos at pagkakita sa kagandahan niya ang pangunahing kahilingan, hindi pagkatalo ng mga kaaway. Higit sa pagliligtas sa kasalukuyang banta ang hinahangad ng nagsasalita.
Mga Awit 27:4-6
Ang Dating Biblia 19054Isang bagay ang hiningi ko sa Panginoon, na aking hahanapin; na ako'y makatahan sa bahay ng Panginoon, lahat ng mga kaarawan ng aking buhay, upang malasin ang kagandahan ng Panginoon, at magusisa sa kaniyang templo.
5Sapagka't sa kaarawan ng kabagabagan ay iingatan niya ako na lihim sa kaniyang kulandong: sa kublihan ng kaniyang tabernakulo ay ikukubli niya ako; Kaniyang itataas ako sa ibabaw ng isang malaking bato.
6At ngayo'y matataas ang aking ulo sa aking mga kaaway sa palibot ko; at ako'y maghahandog sa kaniyang tabernakulo ng mga hain ng kagalakan; ako'y aawit, oo, ako'y aawit ng mga pagpuri sa Panginoon.
Mga Awit 27:7-10
Huwag Itaboy ang Naghahanap
Napapalitan ang matatapang na salita ng paghingi ng awa at sagot. Tinatawag ng Diyos ang nagsasalita na hanapin ang kanyang mukha, na nangangahulugang lumapit sa kanya. Sumasang-ayon ang nagsasalita, saka humihiling na huwag tumalikod ang Diyos dahil sa galit. Tumulong na ang Diyos noon, kaya sisira sa ugnayan ng tiwala ang pag-iwang mag-isa. Kahit itaboy siya ng mga magulang, nagtitiwala siyang kukupkupin siya ng Panginoon. Hindi sinasabi ng panalangin kung binigo na siya ng pamilya. Sinasabi nitong hindi matatapos ang pag-aalaga ng Diyos kung mabigo man sila.
Sa araw-araw na buhay
Dumating sa bukas na sentro ng tulong ang kabataang umalis na sa pangangalaga ng pamilyang kumupkop matapos ang masakit na tawag sa pamilya. Sinabi niya sa manggagawa na hindi nangyari ang inaasahang pagtanggap sa tahanan. Naglabas ito ng upuan at nanatili habang nagsasalita siya. Hindi isinasara ng pagkasira ng isang ugnayan ang bawat pinto sa pag-aalaga. Nagbibigay ng pangangalaga ang manggagawa sa isang pagdalaw. Nagtitiwala ang nagsasalita sa Diyos kapag binigo siya ng mga magulang.
Pansinin
Mga Awit 27:10 Ama at ina ang kumakatawan sa pinakamalapit na inaasahang pag-aalaga ng tao. Sinasabi ng katiyakan na nananatili ang mapagtanggap na presensiya ng Diyos kahit hindi maaasahan ang mga ugnayang iyon.
Mga Awit 27:7-10
Ang Dating Biblia 19057Dinggin mo, Oh Panginoon, pagka ako'y sumisigaw ng aking tinig: maawa ka rin sa akin, at sagutin mo ako.
8Nang iyong sabihin, hanapin ninyo ang aking mukha; ang aking puso ay nagsabi sa iyo, ang iyong mukha, Panginoon, ay hahanapin ko.
9Huwag mong ikubli ang iyong mukha sa akin; huwag mong ihiwalay ang iyong lingkod ng dahil sa galit: ikaw ay naging aking saklolo; huwag mo akong itakuwil, o pabayaan man, Oh Dios ng aking kaligtasan.
10Bagaman pabayaan ako ng aking ama at ng aking ina, gayon ma'y dadamputin ako ng Panginoon.
Mga Awit 27:11-14
Maghintay ng Kabutihan Habang Buhay
Dahil ginigipit siya ng mga kaaway at sinungaling na saksi, humihingi ang nagsasalita ng malinaw na landas sa Diyos. Ayaw niyang mapasakamay ng malulupit nilang hangarin. Pag-asa niyang makita ang kabutihan ng Panginoon habang buhay pa, sa halip na panghinaan ng loob bago iyon dumating. Nanawagan ang wakas ng paghihintay at tapang, na nagtitiwalang palalakasin ng Diyos ang puso. Hindi sinasagot ng huling mga salita ang mga saksi o ang oras ng pagliligtas. Inilalarawan ng mga ito kung paano nagpapatuloy ang pag-asa habang hindi pa nalulutas ang panganib na pinangalanan sa panalangin.
Sa araw-araw na buhay
Nakaupo sa tabi ng saradong languyan ang gurong maling sinuspinde sa pagtuturo ng paglangoy. Nakatala sa kanyang talaarawan ang petsa ng pag-apela. Tiningnan niya ang ebidensiya kasama ng sumusuporta sa kanya, saka itinabi ang mga papeles para sa gabi. Masakit pa rin ang maghintay, ngunit ayaw niyang hayaang ang paratang ang magtakda ng bawat oras. Inaasahan niya ang pagdinig habang ipinagpapatuloy ang karaniwang buhay. Kabutihan ng Diyos ang hinihintay ng awit, hindi lamang lupon ng pagsusuri.
Pansinin
Mga Awit 27:13 Tungkol sa lupain ng mga buhay ang pag-asa. Inaasahan ng nagsasalita na maranasan ang kabutihan ng Diyos sa loob ng buhay, kahit hindi pa nailalarawan ang sagot.
Mga Awit 27:11-14
Ang Dating Biblia 190511Ituro mo sa akin ang iyong daan, Oh Panginoon: at patnubayan mo ako sa patag na landas, dahil sa aking mga kaaway.
12Huwag mo akong ibigay sa kalooban ng aking mga kaaway: sapagka't mga sinungaling na saksi ay nagsibangon laban sa akin, at ang nagsisihinga ng kabagsikan.
13Ako sana'y nanglupaypay kundi ko pinaniwalaang makita ang kabutihan ng Panginoon. Sa lupain ng may buhay.
14Magantay ka sa Panginoon: ikaw ay magpakalakas, at magdalang tapang ang iyong puso; Oo, umasa ka sa Panginoon.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 27:1 sa “Ang Panginoon ay aking liwanag, at aking kaligtasan: kanino ako matatakot? Ang Panginoon, ay katibayan ng aking buhay; kanino ako masisindak?”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 27:1: “Ang Panginoon ay aking liwanag, at aking kaligtasan: kanino ako matatakot? Ang Panginoon, ay katibayan ng aking buhay; kanino ako masisindak?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 27:14 sa mambabasa ang “Magantay ka sa Panginoon: ikaw ay magpakalakas, at magdalang tapang ang iyong puso; Oo, umasa ka sa Panginoon.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, Panginoon, akin, iyong, ako'y, kaniyang na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- kulandong
- Takip o kublihang nagbibigay ng lilim at proteksiyon.
- tabernakulo
- Tolda o banal na tahanang kaugnay ng pagsamba sa Diyos.
- nanglupaypay
- Nanghina nang labis at halos mawalan na ng pag-asa.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
