Ang malaking larawan
Tinatawag ng awit na ito ang makapangyarihan na parangalan ang Panginoon, saka naririnig ang kanyang tinig sa bagyo. Nanginginig sa dinaraanan nito ang Libano, isang rehiyong bulubundukin sa hilaga, at Sirion, isang pangalan ng bundok. Nayanig din ang Kades, isang rehiyon ng ilang. Sakop ng bagyo ang mga gubat, tubig, at hayop. Ngunit kapayapaan para sa bayan ng Diyos ang huling kaloob. Ang Panginoong namamahala sa napakalakas na puwersa ay makapagbibigay rin ng lakas at payapang buhay.
Sa kabanatang ito
- Tinatawag ang Makapangyarihan sa Pagsamba Mga Awit 29:1-2
Kinakausap ng simula ang makapangyarihan at sinasabing ibigay sa Panginoon ang karangalang nararapat sa kanyang pangalan.
- Tinig na Yumayanig sa Gubat at Ilang Mga Awit 29:3-9
Nagbibigay-tunog sa tinig ng Panginoon ang kulog sa ibabaw ng malawak na tubig.
- Nagbibigay ng Kapayapaan ang Hari Mga Awit 29:10-11
Nauupo ang Panginoon sa ibabaw ng baha bilang hari, at walang wakas ang kanyang paghahari.
Pangunahing katotohanan
Niyayanig ng tinig ng Panginoon ang kalikasan, ngunit nagbibigay ang haring nasa ibabaw ng baha ng lakas at kapayapaan sa kanyang bayan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 11Mga Awit 29:1-2
Tinatawag ang Makapangyarihan sa Pagsamba
Kinakausap ng simula ang makapangyarihan at sinasabing ibigay sa Panginoon ang karangalang nararapat sa kanyang pangalan. Hindi hinihiling na palakasin nila ang Diyos sa papuri. Tinatawag silang kilalanin ang lakas at kaluwalhatiang taglay na niya. Kaugnay ng kabanalan ang pagsamba, ang karilagan ng pagiging ibinukod para sa Diyos. Bago ilarawan ang bagyo, itinatakda ng tula ang angkop na tugon sa nasa likod nito. Kahit ang may lakas ay dapat kumilala sa kadakilaang higit sa kanila.
Sa araw-araw na buhay
Lumayo ang kampeon sa pagbubuhat ng pabigat mula sa entablado nang pumasok sa bulwagan ng pagsasanay ang pinakamatanda niyang guro. Tinipon niya ang nakababatang mga atleta at pinangalanan ang matiyagang gawaing nagbigay-daan sa kanilang pag-unlad. Hindi hadlang ang sariling lakas sa pagbibigay niya ng karangalan sa nararapat. Ibinaba niya ang medalya habang nagsasalita. Sariling taglay ng Diyos ang kaluwalhatian, hindi bunga ng pagsasanay ng guro.
Pansinin
Mga Awit 29:2 Nararapat na sa pangalan ng Diyos ang kaluwalhatian. Kinikilala ng pagsamba ang halaga niya. Hindi nito nililikha ang katayuang wala sa kanya bago nagsalita ang mga sumasamba.
Mga Awit 29:1-2
Ang Dating Biblia 19051Mangagbigay kayo sa Panginoon, Oh kayong mga anak ng makapangyarihan, mangagbigay kayo sa Panginoon ng kaluwalhatian at kalakasan.
2Ibigay ninyo sa Panginoon ang kaluwalhatiang marapat sa kaniyang pangalan: inyong sambahin ang Panginoon sa kagandahan ng kabanalan.
Mga Awit 29:3-9
Tinig na Yumayanig sa Gubat at Ilang
Nagbibigay-tunog sa tinig ng Panginoon ang kulog sa ibabaw ng malawak na tubig. Binabali nito ang malalaking cedro, pinalulukso ang mga bundok, at kumikislap na may apoy. Umaabot sa ilang at gubat ang bagyo, na yumayanig sa pinakamalalaking anyo ng lupa pati sa buhay ng mga hayop. Nanganganak ang mga usa at nahuhubaran ang kagubatan. Sa templo, tumutugon ang lahat sa pagbanggit ng kaluwalhatian ng Diyos. Binibigyan ng paulit-ulit na tinig ng iisang pinagmulan ang mga puwersa ng kalikasan. Walang inilalarawang labanan ang awit na kapantay na lumalaban ang mga bundok. Maging ang tila hindi nila pagkilos ay sumusuko sa Panginoon.
Sa araw-araw na buhay
Nagpatatag ng puwesto ang bantay-gubat sa loob ng kubong bantayan habang binabaluktot ng bagyo ang pinakamatataas na puno. Nababali sa ibabaw ng daan ang mga sangang tila hindi matitinag isang oras bago iyon. Pinanood niya ang paggalaw ng buong gulod sa hangin at nagbabala sa radyo sa mga pangkat sa ibaba. Hindi na mukhang ganap na seguridad ang pamilyar na laki. Naririnig ng awit ang tinig ng Diyos sa lakas ng bagyo.
Pansinin
Mga Awit 29:9 Mula sa mga gubat, bumabaling ang bagyo sa mga sumasamba sa templo. Pinapangalanan ng tugon nila ang kaluwalhatian ng Diyos matapos ilarawan ng tula ang lakas ng kanyang tinig.
Mga Awit 29:3-9
Ang Dating Biblia 19053Ang tinig ng Panginoon ay nasa ibabaw ng tubig: ang Dios ng kaluwalhatian ay kumukulog, sa makatuwid baga'y ang Panginoon sa ibabaw ng maraming tubig.
4Ang tinig ng Panginoon ay makapangyarihan; ang tinig ng Panginoon ay puspos ng kamahalan.
5Ang tinig ng Panginoon ay bumabali ng mga cedro; Oo, pinagpuputolputol ng Panginoon ang mga cedro ng Libano.
6Kaniya namang pinalulukso na gaya ng guya: ang Libano at Sirion na gaya ng mailap na guyang baka.
7Humahawi ng liyab ng apoy ang tinig ng Panginoon.
8Niyayanig ng tinig ng Panginoon ang ilang: niyayanig ng Panginoon ang ilang ng Kades.
9Pinapanganganak ng tinig ng Panginoon ang mga usa, at hinuhubdan ang mga gubat: at sa kaniyang templo ay nagsasabi ang bawa't bagay: kaluwalhatian.
Mga Awit 29:10-11
Nagbibigay ng Kapayapaan ang Hari
Nauupo ang Panginoon sa ibabaw ng baha bilang hari, at walang wakas ang kanyang paghahari. Hindi siya naaalis sa puwesto ng tubig na sumasakop sa lupain. Saka bumabaling ang huling mga pangungusap mula sa lakas ng bagyo patungo sa bayang kanya. Binibigyan niya sila ng lakas at pinagpapala ng kapayapaan. Mahalaga ang wakas na ito matapos ang napakaraming pagyanig at pagkabali. Hindi iniiwan ang banal na kapangyarihan bilang palabas ng pagkawasak. Ang haring nananatili sa ibabaw ng baha ay naglalaan din ng kailangan ng kanyang bayan upang makatayo at mabuhay.
Sa araw-araw na buhay
Binabantayan ng tagapangasiwa ng imbakan ng tubig ang daluyan ng sobrang tubig mula sa ligtas na silid ng pamamahala matapos ang magdamag na malakas na ulan. Itinuro niya ang mga pangkat sa ligtas na puwesto, saka tinawagan ang nayon sa ibaba upang sabihing ligtas na. Ang gawaing humawak sa mapanganib na puwersa ang nagsisilbi ngayon sa pagbabalik sa payapang buhay. Walang hanggan ang paghahari ng hari sa awit. Higit sa pamamahala sa tubig ang kapayapaang ibinibigay niya.
Pansinin
Mga Awit 29:11 Kapayapaan ang huling salita matapos ang kulog, apoy, at panginginig. Inililipat ng tula ang pansin mula sa napakalakas na puwersa patungo sa kabutihang ibinibigay ng Diyos sa kanyang bayan.
Mga Awit 29:10-11
Ang Dating Biblia 190510Ang Panginoon ay naupo sa baha na parang Hari; Oo, ang Panginoon ay nauupong parang Hari magpakailan man.
11Ang Panginoon ay magbibigay ng kalakasan sa kaniyang bayan; pagpapalain ng Panginoon ang kaniyang bayan ng kapayapaan.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 29:1 sa “Mangagbigay kayo sa Panginoon, Oh kayong mga anak ng makapangyarihan, mangagbigay kayo sa Panginoon ng kaluwalhatian at kalakasan.”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 29:6: “Kaniya namang pinalulukso na gaya ng guya: ang Libano at Sirion na gaya ng mailap na guyang baka.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 29:11 sa mambabasa ang “Ang Panginoon ay magbibigay ng kalakasan sa kaniyang bayan; pagpapalain ng Panginoon ang kaniyang bayan ng kapayapaan.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang Panginoon, tinig, kaniyang, kaluwalhatian, bayan, cedro na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- cedro
- Malalaki at matitibay na punong kilala sa rehiyon ng Libano.
- guya
- Batang baka na ginagamit dito bilang larawan ng masiglang paglukso.
- ilang
- Malawak na dakong ligaw na malayo sa mataong tirahan.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
