Ang malaking larawan
Nakikitang mabuti ng mang-aawit ang magpasalamat sa mga salita at instrumento. Minamarkahan ng kabutihan at katapatan ng Diyos ang umaga at gabi. Saka inihahambing ng tula ang maikling paglago ng masasama sa nananatiling buhay ng matuwid. Nagbibigay ng isang larawan ng lakas na iyon ang Libano, isang rehiyong kilala sa malalaking cedro. Ang huling larawan ay matatandang namumunga pa rin malapit sa bahay ng Diyos. Ipinakikita nitong nananatiling matuwid at maaasahan ang kanyang pag-aaruga.
Sa kabanatang ito
- Pasasalamat sa Umaga at Gabi Mga Awit 92:1-5
Tinatawag ng awit na mabuting tugon sa Kataastaasan ang pasasalamat at pag-awit.
- Mabilis na Paglago Ngunit Maikling Buhay Mga Awit 92:6-9
Hindi nauunawaan ng taong walang pag-iisip ang nakikita ng mang-aawit.
- Namumunga Pa Rin ang May Malalim na Ugat Mga Awit 92:10-15
Inaasahan ng nagsasalita ang panibagong lakas at karangalan mula sa Diyos, saka ang pagkatalo ng mga kaaway.
Pangunahing katotohanan
Nagbibigay ng dahilan ang mga gawa ng Diyos sa araw-araw na papuri. Inilalantad naman ng pangmatagalang paglago ng matuwid ang panandaliang tagumpay ng kasamaan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Mga Awit · Ang Dating Biblia 1905 · 15Mga Awit 92:1-5
Pasasalamat sa Umaga at Gabi
Tinatawag ng awit na mabuting tugon sa Kataastaasan ang pasasalamat at pag-awit. Isinasaysay ang kabutihan sa umaga at katapatan sa gabi. Binibigyan ng tunog ng mga instrumentong may kuwerdas ang papuri. Pinasaya ng gawa ng Diyos ang nagsasalita. Nagagalak siya sa ginawa ng banal na mga kamay. Kinikilala rin ng mang-aawit ang lalim ng pag-iisip na hindi kayang saklawin ng mabilis na salaysay. Kaya kasama sa papuri ang nakikitang mga gawa at pagkamangha sa layuning nasa likod ng mga ito. Binibigyan ng regular na pag-ikot ng araw at gabi ng lugar ang tugong ito sa karaniwang buhay.
Sa araw-araw na buhay
Sinimulan ng guro ng biyolin ang umaga sa pagbasa ng liham ng mag-aaral na bumalik ang tiwala sa sarili. Sa gabi, tinugtog niya ang piyesang pinag-aralan nilang magkasama at inisip ang pag-aarugang nasa likod ng pag-unlad. Binibigyan ng musika ng panahon at tunog ang pasasalamat sa magkabilang dulo ng araw. Hindi niya basta nilalampasan ang mabuting natanggap. Sa Diyos nakatuon ang pasasalamat ng awit.
Pansinin
Mga Awit 92:2 Binibigyan ng kabutihan sa umaga at katapatan bawat gabi ng araw-araw na ritmo ang papuri. Hindi inilalaan ang pansin sa pambihirang pagliligtas o pampublikong pagdiriwang lamang.
Mga Awit 92:1-5
Ang Dating Biblia 19051Isang mabuting bagay ang magpapasalamat sa Panginoon, at umawit ng mga pagpuri sa iyong pangalan, Oh Kataastaasan:
2Upang magpakilala ng iyong kagandahang-loob sa umaga, at ng iyong pagtatapat gabigabi.
3Na may panugtog na may sangpung kawad, at may salterio; na may dakilang tunog na alpa.
4Sapagka't ikaw, Panginoon, iyong pinasaya ako sa iyong gawa: ako'y magtatagumpay sa mga gawa ng iyong mga kamay.
5Kay dakila ng iyong mga gawa, Oh Panginoon! Ang iyong mga pagiisip ay totoong malalim.
Mga Awit 92:6-9
Mabilis na Paglago Ngunit Maikling Buhay
Hindi nauunawaan ng taong walang pag-iisip ang nakikita ng mang-aawit. Maaaring sumibol at lumago na parang damo ang masasama. Ngunit pagkawasak ang kanilang wakas. Ang Panginoon lamang ang nananatiling Kataastaasan magpakailanman. Malilipol ang kanyang mga kaaway at mangangalat ang gumagawa ng masama. Sinasagot ng paghahambing ang akalang katibayan ng pangmatagalang lakas ang nakikitang tagumpay. Maaaring mukhang buhay na buhay ang damo kahit maikli lamang ang panahon nito. Inilalagay ng tula ang maikling paglagong iyon sa tabi ng nananatiling paghahari ng Diyos. Hinihiling sa nakikinig na timbangin ang anyo batay sa kahihinatnan.
Sa araw-araw na buhay
Inalis ng tagapangalaga ng halamanan ang mabilis lumagong damong sumakop sa bagong taniman sa magdamag. Mukhang mas malakas ang pagkalat nito kaysa sa mabagal na mga palumpong sa tabi. Ngunit nahugot sa isang hila ang mabababaw na ugat. Iniwan niya ang mga halamang mas malalim ang ugat at inalagaan para sa mga susunod na panahon. Hindi bilis ng paglago ang nagtakda ng tagal. Tungkol ang awit sa tama at maling pamumuhay sa ilalim ng paghatol ng Diyos.
Pansinin
Mga Awit 92:8 Nasa pagitan ng mga pahayag tungkol sa paglalaho ng masama ang nananatiling kataasan ng Diyos. Ang kanyang pagiging permanente ang katapat na sukatan ng tila pag-unlad nila.
Mga Awit 92:6-9
Ang Dating Biblia 19056Ang taong hangal ay hindi nakakaalam; ni nauunawa man ito ng mangmang.
7Pagka ang masama ay lumilitaw na parang damo, at pagka gumiginhawa ang lahat na manggagawa ng kasamaan; ay upang mangalipol sila magpakailan man:
8Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mataas magpakailan man.
9Sapagka't, narito, ang mga kaaway mo, Oh Panginoon, sapagka't, narito, ang mga kaaway mo'y malilipol; lahat ng mga manggagawa ng kasamaan ay mangangalat.
Mga Awit 92:10-15
Namumunga Pa Rin ang May Malalim na Ugat
Inaasahan ng nagsasalita ang panibagong lakas at karangalan mula sa Diyos, saka ang pagkatalo ng mga kaaway. Inihahambing ang matuwid sa mga palma at malalaking cedro. Nakatanim malapit sa bahay ng Diyos, yumayabong sila sa kanyang mga looban at patuloy na namumunga sa katandaan. Larawan ito ng buhay na inaalalayan, hindi ng biglang saglit na tagumpay. Ipinahahayag ng kanilang kalagayan na matuwid ang Panginoon, isang matatag na batong walang mali. Binibigyan ng wakas ng layunin ang patuloy na pakinabang. Nagpapatotoo ang mga buhay na kanyang inaalalayan sa pagkatao ng kanilang tagapag-ingat.
Sa araw-araw na buhay
Itinali ng matandang nagtatanim ng prutas ang mabigat na sanga sa tukod habang hawak ng apo ang hagdan. Nalampasan ng matandang puno ang maraming panahon at may bunga pa rin. Ipinakita niya ang malalalim na ugat at mga taon ng tuluy-tuloy na pag-aalagang nasa likod ng basket ngayong umaga. Hindi ginawang walang silbi ng katandaan ang puno. Larawan ng matuwid na buhay sa pag-aaruga ng Diyos ang bunga sa awit.
Pansinin
Mga Awit 92:14 Panahon pa rin ng pamumunga ang katandaan sa larawang ito. Pinahahalagahan ng pangako ang patuloy na sigla at pagpapatotoo, sa halip na sukatin ang halaga sa lakas ng kabataan lamang.
Mga Awit 92:10-15
Ang Dating Biblia 190510Nguni't ang sungay ko'y iyong pinataas na parang sungay ng mailap na toro: ako'y napahiran ng bagong langis.
11Nakita naman ng aking mata ang nasa ko sa aking mga kaaway, narinig ng aking pakinig ang nasa ko sa mga manggagawa ng kasamaan na nagsisibangon laban sa akin.
12Ang matuwid ay giginhawa na parang puno ng palma. Siya'y tutubo na parang cedro sa Libano.
13Sila'y nangatatag sa bahay ng Panginoon; sila'y giginhawa sa mga looban ng aming Dios.
14Sila'y mangagbubunga sa katandaan; sila'y mapupuspos ng katas at kasariwaan:
15Upang ipakilala na ang Panginoon ay matuwid; siya'y aking malaking bato, at walang kalikuan sa kaniya.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Mga Awit 92:1 sa “Isang mabuting bagay ang magpapasalamat sa Panginoon, at umawit ng mga pagpuri sa iyong pangalan, Oh Kataastaasan:”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Mga Awit 92:8: “Nguni't ikaw, Oh Panginoon, ay mataas magpakailan man.”
Ang huling himig
Iniiwan ng Mga Awit 92:15 sa mambabasa ang “Upang ipakilala na ang Panginoon ay matuwid; siya'y aking malaking bato, at walang kalikuan sa kaniya.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang iyong, Panginoon, aking, parang, sila'y, gawa na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- salterio
- Isang lumang instrumentong may mga kuwerdas na ginagamit sa pag-awit.
- cedro
- Malaki at matibay na punong kilala sa mahaba nitong buhay.
- kalikuan
- Pagkakamali o kawalan ng katarungan sa asal at paghatol.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
