Mga Sinematikong Awit ng Bibliya
Makinig NgayonSuporta
ENESBRPH
ENESBRPH
MaghanapSuportaMakinig ngayon

Mga Awit 137

Mga Awit 137

Ang malaking larawan

Nagbubukas ang Mga Awit 137 sa “By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.”, nagbabago malapit sa talata 5 sa “If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.”, at nagtatapos sa “Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.”. Sinusundan ng mga puntong ito ang sariling galaw ng kabanata mula simula hanggang wakas.

Kasulatan sa tabi ng buod

Mga Awit · Bersiyong King James · 9

Mga Awit 137:1-5

Mga talata 1–5: By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we…

Nagbubukas ang Mga Awit 137:1–5 sa “By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.” at umaabot sa “If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Mga Awit 137 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.

Mas malalim na pag-aaral

Isang buong yunit ang Mga Awit 137:1–5. Nagbubukas ito sa “By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.”, nagbabago malapit sa talata 3 sa “For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us…”, at umaabot sa “If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.”. Ang nagsasalita, magkatulad na linya, mga larawan, galaw ng damdamin, at pagbabago ng tinig ang nagdadala sa argumento. Mas malalim ang karunungan kaysa sa awtomatikong pangako. Bilang pagsusuri sa teksto, ang KJV na sanggunian ay may 0 palatandaan ng pananalita, 1 tanong, 0 paghahambing, at 1 talatang bumabanggit sa LORD o sa Diyos. Maaari ding ihambing ang mga ito sa mapagkakatiwalaang salin ng Bibliya sa Filipino.

Nauugnay ang bawat obserbasyon sa pokus ng aralin, Binubuo ang Mga Awit 137 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga. May mga pahayag na tuwiran, may nabubuo mula sa ilang talata, at may dapat manatiling malinaw na interpretasyon.

Kabilang sa mga pangalang o salitang humahawak sa tagpo ang Zion, Babylon, Jerusalem, Sing. Kasama sa wikang bilang ang one. Ang pinakamalapit na pagbabago sa gitna ay nasa talata 4: “How shall we sing the LORD’s song in a strange land?” Tinutulungan tayo ng detalyeng ito na makita ang kaibahan ng simula at ng sumunod na pangyayari.

Pag-aaral sa bawat talata

  1. Psalms 137:1

    “By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.” Ang pagbanggit sa Babylon at Zion ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.

  2. Psalms 137:2

    “We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.” Kabilang sa mga natatanging salita sa linyang ito ang hanged, harps, midst. Masusuri ang gawain nito sa sipi sa ugnayan nito sa mga talata 1 at 3.

  3. Psalms 137:3

    “For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth…” Nagbibigay ang linyang ito ng dahilan, bunga, o konklusyon. Dapat itong manatiling kaugnay ng pahayag o kilos na nagbibigay rito ng kahulugan.

  4. Psalms 137:4

    “How shall we sing the LORD’s song in a strange land?” Pinababagal ng tanong ang sipi. Pansinin kung sino ang kailangang sumagot, ano ang ipinapalagay nito, at kung may tugon sa mga susunod na linya.

  5. Psalms 137:5

    “If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.” Ang pagbanggit sa Jerusalem ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.

Mga Awit 137:1-5

Bersiyong King James

1By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.

2We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.

3For there they that carried us away captive required of us a song; and they that wasted us required of us mirth, saying, Sing us one of the songs of Zion.

4How shall we sing the LORD’s song in a strange land?

5If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.

Mga Awit 137:6-9

Mga talata 6–9: If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth…

Nagbubukas ang Mga Awit 137:6–9 sa “If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not…” at umaabot sa “Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.” sa huling talata. Binubuo ng galaw na iyon ang Binubuo ang Mga Awit 137 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga.

Mas malalim na pag-aaral

Isang buong yunit ang Mga Awit 137:6–9. Nagbubukas ito sa “If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not…”, nagbabago malapit sa talata 7 sa “Remember, O LORD , the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it…”, at umaabot sa “Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.”. Ang nagsasalita, magkatulad na linya, mga larawan, galaw ng damdamin, at pagbabago ng tinig ang nagdadala sa argumento. Mas malalim ang karunungan kaysa sa awtomatikong pangako. Bilang pagsusuri sa teksto, ang KJV na sanggunian ay may 1 palatandaan ng pananalita, 0 tanong, 0 paghahambing, at 0 talatang bumabanggit sa LORD o sa Diyos. Maaari ding ihambing ang mga ito sa mapagkakatiwalaang salin ng Bibliya sa Filipino.

Nauugnay ang bawat obserbasyon sa pokus ng aralin, Binubuo ang Mga Awit 137 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga. May mga pahayag na tuwiran, may nabubuo mula sa ilang talata, at may dapat manatiling malinaw na interpretasyon.

Kabilang sa mga pangalang o salitang humahawak sa tagpo ang Jerusalem, Babylon, Edom, Happy, Rase, Remember. Ang pinakamalapit na pagbabago sa gitna ay nasa talata 7: “Remember, O LORD , the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.” Tinutulungan tayo ng detalyeng ito na makita ang kaibahan ng simula at ng sumunod na pangyayari.

Pag-aaral sa bawat talata

  1. Psalms 137:6

    “If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.” Ang pagbanggit sa Jerusalem ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.

  2. Psalms 137:7

    “Remember, O LORD , the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation…” Ang pagbanggit sa Edom at Jerusalem ay nag-uugat sa salaysay sa tiyak na tao o lugar. Sundan kung saan bumabalik ang pangalan at ano ang nagbabago sa paligid nito.

  3. Psalms 137:8

    “O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.” Hindi mauunawaan ang utos sa pandiwa lamang. Ang tumatanggap, layunin, at lugar nito sa mas malaking tipan o pangangatwiran ang nagtatakda ng pananagutan.

  4. Psalms 137:9

    “Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.” Hindi mauunawaan ang utos sa pandiwa lamang. Ang tumatanggap, layunin, at lugar nito sa mas malaking tipan o pangangatwiran ang nagtatakda ng pananagutan.

Mga Awit 137:6-9

Bersiyong King James

6If I do not remember thee, let my tongue cleave to the roof of my mouth; if I prefer not Jerusalem above my chief joy.

7Remember, O LORD , the children of Edom in the day of Jerusalem; who said, Rase it, rase it, even to the foundation thereof.

8O daughter of Babylon, who art to be destroyed; happy shall he be, that rewardeth thee as thou hast served us.

9Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the stones.

Mga tanong na dapat isaisip habang nagbabasa

  1. Sundan ang nagsasalita, mga larawan, magkatulad na linya, tanong, at kilos ng damdamin.
  2. Pansinin kung saan hindi pinapayagan ng pagdurusa o tensyon ang madaling sagot.
  3. Basahin ang kasabihan bilang karunungan sa pagkilatis at hindi mekanikal na pangakong hiwalay sa konteksto.

Unahin ang teksto

Kung saan nagkakaiba ang mga mambabasa

Nagsisimula ang buod sa sinasabi ng sipi at sa ugnayan ng mga bahagi nito. Hindi nito ipinapalagay na nalutas na ng isang denominasyon ang lahat ng tanong. Malinaw na tinutukoy kung ang konklusyon ay nakasalalay sa tradisyon, teoryang pampanitikan, o rekonstruksiyong pangkasaysayan.

Unang inihaharap ang tekstong KJV. Nilalagyan ng malinaw na pangalan ang mga interpretasyon, at ipinapakita lamang ang mga pagkakaiba kapag nakatutulong ang mga ito upang maunawaan kung bakit hindi palaging iisa ang sagot ng mga seryosong komunidad.

Inihahanda pa ang paghahambing ng mga interpretasyon para sa kabanatang ito. Habang wala pa ang mga nasuring tala, malinaw na pinaghihiwalay ng pahinang ito ang teksto ng KJV, buod, at aplikasyon nang hindi sinasabing nagkakasundo ang lahat ng responsableng mambabasa sa bawat tanong.

Mga tanong sa ilalim ng kuwento

  1. Anong bahagi ng Mga Awit 137 ang nagpapatigil, gumagambala, o ikinagugulat mo, at bakit?
  2. Anong detalye sa sipi ang madaling malampasan? Paano nito binabago ang iyong pagkaunawa?
  3. Saan mo nakikita ang tensiyon sa pagitan ng nangyayari at ng pokus na ito: Mga Awit 137?
  4. Anong mahalagang tanong ang iniiwang bukas ng sipi sa halip na sagutin agad?

Mga tanong para sa seryosong personal na pagninilay

Sadyang bukas ang mga tanong na ito. Manatili sa tensiyon ng sipi, sumagot nang tapat, at bumalik sa Kasulatan bago bumuo ng konklusyon.

Magmasid nang hindi nagmamadali

  1. Anong bahagi ng Mga Awit 137 ang nagpapatigil, gumagambala, o ikinagugulat mo, at bakit?

  2. Anong detalye sa sipi ang madaling malampasan? Paano nito binabago ang iyong pagkaunawa?

  3. Saan mo nakikita ang tensiyon sa pagitan ng nangyayari at ng pokus na ito: Binubuo ang Mga Awit 137 sa pamamagitan ng sarili nitong mga tinig, kilos, pahayag, at bunga?

  4. Anong mahalagang tanong ang iniiwang bukas ng sipi sa halip na sagutin agad?

Suriin ang sarili nang tapat

  1. Saang tao, tugon, takot, o pagnanais sa sipi mo pinakanakikita ang sarili mo ngayon?

  2. Anong palagay mo tungkol sa Diyos, ibang tao, o sarili ang hinahamon ng tekstong ito?

  3. Anong bahagi ang gusto mong palambutin, iwasan, o ipaliwanag agad? Ano kaya ang ipinapakita ng reaksiyong iyon?

  4. Kung direktang magtatanong sa iyo ang Kasulatang ito, ano kaya ang tanong nito?

Tumugon nang may karunungan at tapang

  1. Ano ang kailangan mong alalahanin, ipagtapat, ipagdalamhati, ipagpasalamat, o pagkatiwalaan matapos basahin ang sipi?

  2. Paano maaaring basahin ng isa pang tapat na tao ang sitwasyon nang naiiba nang hindi binabalewala ang teksto?

  3. Anong masunuring tugon ang mahirap, hindi komportable, o mabagal, ngunit tapat pa rin sa Kasulatan?

  4. Anong tanong ang dadalhin mo sa panalangin ngayong linggo at anong mga talata ang pananatilihin mong nasa harap mo?