[Taludtod 1] Umabot ang daan ni Solomon sa puntong wala nang pagbabalik. Walang nakapigil sa sinimulan ng salita. Lumakad si Solomon sa ilalim ng salita, at nagbago ang kuwento. Ngunit nagpatuloy ang layunin sa araw na iyon. [Pre-Koro] Lumiit ang daan sa harap ng kanilang mga paa, Ngunit hindi umatras ang katotohanan. [Koro] Pakinggan Mo Mula sa Langit, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Taludtod 2] Iniharap ang pagsamba at handog sa harap ng PANGINOON. Habang natutuhan ng bayan ang halaga ng katotohanan. Bumagsak ang kapalaluan, at sinalubong ng awa ang pagsisisi. At dumating ang bunga nang walang pahintulot. [Tulay] Nagpalit ng kamay ang trono, at pumasok ang kaharian sa pagsubok. Nagsimulang sumagot ang itinanim ng tao. Nagalak ang bayan at ginawang awit ang pagliligtas. At umabot ang kuwento sa puntong wala nang pagbabalik. [Huling Koro] Pakinggan Mo Mula sa Langit, manatiling malinaw ang tipan, Bawat utos, bawat dambana, bawat banal na gawain. Mula sa banal na bahay ay tumindig ang patotoo, At ang wakas ay nanatili sa harap ng banal na Diyos. [Wakas] Humina ang apoy, ngunit nanatili ang tungkulin. Iningatan ng tipan ang dapat matutuhan ng bayan.