Umawit ang Macedonia habang sumisikip ang kahirapan; nagbigay nang higit sa lakas at unang ibinigay ang sarili. Hindi ito labis na kayamanang nakakubli sa pader; nakiusap silang makibahagi sa paglilingkod sa mga banal. Iniibig ng Diyos ang nagbibigay nang masaya, hindi bigat sa kamay o sapilitang pagkuha. Ang binhing ikinalat sa habag ay bumabalik bilang pasasalamat na umaakyat sa Diyos. Mayaman si Cristo ngunit naging dukha para sa atin, upang sa Kaniyang karukhaan tayo'y yumaman. Tinatanggap ang handog ayon sa kusang puso, ayon sa anumang taglay ng nagbibigay. Hindi ginhawa sa iba at pasan sa iyo, kundi pangangailangan na sinasalubong ng kasaganaan. Gaya ng manna, walang labis ang maraming inipon, at walang kulang ang kaunti ang nakuha. Kaunting binhi, makitid na ani. Masaganang binhi, masaganang bukid. Nagbibigay ang Diyos ng binhi at kasapatan upang patuloy na dumaloy ang bukas-palad na puso. Iniibig ng Diyos ang nagbibigay nang masaya, Napupunan ang mga banal at lumalapit ang kanilang panalangin. Maraming tinig ang nagpapasalamat sa umaapaw na biyaya. Salamat sa Diyos sa Kaniyang kaloob na di masambit.