May lalaking hindi kailanman nakalakad, narinig ang ebanghelyo at nagkaroon ng pananampalataya. Sinabi ni Pablo: tumayo kang tuwid sa iyong paa, at sumigaw ang bayan na bumaba ang mga diyos. Mga tao rin kaming tulad ninyo, talikuran ang walang kabuluhan at lumapit sa buhay na Diyos. Siya ang nagbibigay ng ulan at bunga sa kapanahunan, walang altar ng tao ang dapat tumanggap ng Kaniyang karangalan. Ang nagdala ng korona ay biglang kumuha ng bato, kinaladkad si Pablo at iniwang tila patay sa labas. Pinalibutan siya ng mga alagad habang nakahandusay, at bumangon siyang muli upang ipagpatuloy ang daan. Sa maraming kapighatian papasok tayo sa kaharian ng Diyos. Pinatatag nila ang mga iglesia at nagpatuloy, at nanatili ang pananampalataya sa gitna ng sugat.