[Pahayag] Tinuruan ko siyang lumakad, kamay niya’y hawak ko, inalis ko ang pamatok at yumuko upang pakainin siya. Patuloy ang tawag ng propeta, ngunit lumayo ang anak, [Bayan] Ang tabak sa pintuan ay ani ng sariling payo, di matatawag na kapayapaan ang pagkatapon ng pusong umurong. [Pahayag] at yumukod sa larawang sariling kamay ang gumawa. Pagkatapos sa gitna ng hatol gumalaw ang habag: paano kita isusuko?, paano titigil ang pag-ibig? Hindi muli tulad ng Adma, hindi wakas ng Zeboim; [Bayan] Ang tabak sa pintuan ay ani ng sariling payo, di matatawag na kapayapaan ang pagkatapon ng pusong umurong. ang Banal ay nasa gitna ng lupain. [Tulay] Sisigaw siyang parang leon at darating ang mga anak, parang ibong nanginginig pabalik sa kanilang bahay. Hindi tinatawag ng pag-ibig na tama ang paghihimagsik, [Wakas] ngunit naaalala ng awa ang anak sa buong gabi. Ang tabak sa pintuan ay ani ng sariling payo, di matatawag na kapayapaan ang pagkatapon ng pusong umurong.