[Awit ng Prusisyon] Sa aba ko, ako’y wasak, di kaya ng aking labi ang nakita ng aking mga mata. Ang korona ng haring mortal ay nahulog sa alabok, [Taludtod 1] ngunit ang Luklukan sa lahat ay nanatiling matuwid at nagliliyab. Anim na pakpak ang tumakip sa hiwaga; yumanig ang pintuan, Banal ang umalingawngaw na parang kulog na naging liwanag. Baga mula sa dambana, apoy na walang daya, [Koro] Sa aba ko, ako’y wasak, di kaya ng aking labi ang nakita ng aking mga mata. dumampi sa bibig at nilinis ang sala. Pagkatapos ay may tanong sa usok at kadakilaan: [Katahimikan] Sino ang magdadala ng salita sa bayang ayaw makinig? [Taludtod 2] Hindi dahil madali ang daan o tiyak ang pagtanggap, kundi dahil ang Tumawag ang unang naglinis. Narito ako sa alingawngaw, narito ako sa halaga; [Huling Koro] Sa aba ko, ako’y wasak, di kaya ng aking labi ang nakita ng aking mga mata. isugo mo ako hanggang manatili ang banal na binhi.