[Pambungad] Sumulat si Santiago sa mga liping nagkahiwa-hiwalay, alipin ni Cristo at ng Diyos na buhay. Kapag sari-saring pagsubok ang humarang sa daan, ituring na kagalakan, sapagkat ang pagtitiis ay lumalago. [Refrain ng Karunungan] Kung kulang sa karunungan, humingi nang may tiwala, ang Ama ay nagbibigay nang sagana at walang panunumbat. Ang pag-aalinlangan ay alon na tinatangay ng hangin, ang pusong hati ay walang matatag na landasin. [Koro] Hayaang ganapin ng pagtitiis ang gawa nito, hanggang ang pananampalataya ay buo at ganap. Mapalad ang nananatiling matatag sa pagsubok, ang putong ng buhay ay naghihintay sa dulo. [Pagliko ng Tukso] Huwag sabihing ang Diyos ang nagtulak sa kasamaan, sariling pagnanasa ang humihila sa kapahamakan. Kapag naglihi ang pita, kasalanan ang isinilang, at ang kasalanang ganap ay kamatayan ang hantungan. [Galaw ng Salita] Mabilis makinig, mabagal magsalita at magalit, ang galit ng tao ay di gumagawa ng katuwiran ng Diyos. Tanggapin nang maamo ang salitang itinanim, at maging tagatupad, hindi tagapakinig lamang. [Huling Refrain] Tumingin sa batas ng kalayaan at huwag kalimutan, pigilin ang dila at ang puso ay ingatan. Dalawin ang ulila at balo sa kanilang hirap, at manatiling walang dungis sa gitna ng sanlibutan.