[Unang Bagsak] Gumising mula sa saro; wala nang alak na ibubuhos, [Kilos I] Ang iniwan ng nginangatngat ay kinuha ng kawan, ang natira sa kawan ay nilamon ng kasunod. Isalaysay sa anak upang ingatan ng alaala ang araw na ang ubas ay naputing bali ang sanga. [Ulit] Gumising mula sa saro; wala nang alak na ibubuhos, hubad ang puno ng igos sa tabi ng wasak na sahig. [Kilos II] Wasak ang bukid at natutong magluksa ang lupa, walang laman ang trigo at napunit ang sebada. Walang butil sa altar, walang inumin sa mangkok, katahimikan ang dinig ng pari kung saan handog ay umakyat. [Kilos III] Granada, palma, at mansanas ay natutuyo rin; kasabay ng punong nalalanta ang ligayang lumilipas. Alalahanin ang kawan at gutom na dala nito; [Wakas] ang lupang walang bunga’y higit sa bagay ang nawala. hubad ang puno ng igos sa tabi ng wasak na sahig. Gumising mula sa saro; wala nang alak na ibubuhos,