[Verse 1] Ako ang mabuting Pastol; iniaalay Ko ang Aking buhay. Ang upahan ay hindi pastol, hindi kaniya ang kawan; Kapag nakita ang lobo, iiwan niya ang mga tupa, Sasakmalin sila ng lobo at ikakalat sa parang. [Verse 2] Tumatakas ang upahan sapagkat wala siyang malasakit; Ngunit Ako'y nananatili at tinatawag ang Aking mga tupa. Kilala Ko sila, at Ako nama'y kilala nila, Gaya ng pagkakilala ng Ama sa Akin at Akin sa Kaniya. [Breakdown] Iniaalay Ko ang Aking buhay para sa mga tupa. [Refrain] Kilala Ko ang Aking mga tupa, At kilala nila ang Aking tinig. Iisang kawan sa ilalim ng isang Pastol, Lahat ng tinawag ay Aking dadalhin. [Bridge] Mayroon pa Akong mga tupang wala sa kulungang ito; Kailangan Ko rin silang dalhin at sila'y makikinig. Walang taong kumukuha ng Aking buhay; Kusang iniaalay Ko at muli Ko itong tatanggapin. [Verse 3] May kapangyarihan Akong ialay ang buhay, May kapangyarihan Akong kunin itong muli. Ang utos na ito'y tinanggap Ko mula sa Ama; Dahil dito'y minamahal Niya Ako nang lubos. [Outro] Nagkabaha-bahagi sila dahil sa Kaniyang sinabi: Makapagbubukas ba ng mata ng bulag ang isang demonyo?