[Tanong at Sagot] “Nanakawan ba ng tao ang Diyos?” tanong ng propeta. “Paano ka namin ninakawan?” sagot ng bayan. “Sa ikapu at handog na inyong pinigil, ang kakulangan mismo ang nagsasalita.” [Taludtod I] Dalhin ang buong ikapu sa kamalig, upang may pagkain sa banal na lugar. Ang pangako ay tungkol sa bintanang binubuksan, hindi tindahan para ang tao ay yumaman. [Koro] Nanakawan ba ng tao ang Diyos, pagkatapos magtatanong kung bakit tuyo ang bukid? Di maaaring sarado ang kamay ng tipan habang humihingi ng ulan sa langit. Nanakawan ba ng tao ang Diyos, at tatawaging ligtas ang palalo lamang? Ang pananampalataya ay nagiging handog na ginagawa; ang pagbibigay ay nagpapatunay sa pagsamba. [Taludtod II] Sasawayin ang maninira, ang ubas ay iingatan ang bunga sa panahon. Tatawaging kaaya-aya ang lupain ng mga bansa, hindi dahil pinarangalan ang kasakiman. [Paghahambing] Sabi ng mapait na tinig, “Walang saysay ang paglilingkod,” “ang palalo'y umuunlad at ang manunukso'y ligtas.” Ngunit nag-uusap ang may takot sa PANGINOON, at pinakikinggan ng langit ang bawat pangalan. [Tulay] Isinulat ang aklat ng alaala para sa nag-iisip sa kanyang Pangalan. Magiging kayamanan sila sa takdang araw, gaya ng ama sa anak na naglilingkod. [Huling Koro] Nanakawan ba ng tao ang Diyos? Sasagot ang kamalig at aklat ng alaala. Makikita ang pagitan ng matuwid at masama, ng naglilingkod at ng tumatanggi sa kanya. [Wakas] Isang talaan ang bumilang sa butil; ang isa nama'y nag-ingat sa pangalan.