[Awit ng Prusisyon] Kahit magmataas, sinungaling ang pagmamataas; mataas ang bundok ngunit mas mataas ang Hukom. Isang lungsod sa bato ang tumingin sa kapatagan, [Taludtod 1] sinabi ng puso nitong kayang talunin ng taas ang lahat. Pugad ng agila, pintuan sa tabi ng bituin, umaabot pa rin doon ang kamay ng PANGINOON. May maiiwang pilak ang magnanakaw at ubas ang mamimitas, [Koro] Kahit magmataas, sinungaling ang pagmamataas; mataas ang bundok ngunit mas mataas ang Hukom. ngunit mabubuksan ang lihim at tatawid ang kakampi. Naglagay ng bitag ang kaibigan sa hapag, [Katahimikan] walang sagot ang marunong at nawalan ng tapang ang malakas. [Taludtod 2] Di nakikipagtipan ang bato at di nagliligtas ang kayamanan; makitid ang hangganan kapag natapos ang pagkakaibigan. Bababa ang agila at babagsak ang mataas na silid; [Huling Koro] Kahit magmataas, sinungaling ang pagmamataas; mataas ang bundok ngunit mas mataas ang Hukom. walang bangin na higit sa PANGINOON ng lahat.