Itinayo ng karunungan ang bahay na may pitong haligi, Inihanda ang handaan at hinalo ang alak. Ipinadala ang mga lingkod mula sa mataas na dako: "Pumasok dito, kayong payak, at kumain." Iwan ang kahangalan at mabuhay. Lumakad sa landas ng pagkaunawa. Ang takot sa Panginoon ang simula ng karunungan, At ang pagkilala sa Banal ang nagbibigay ng unawa. Ituwid ang manunuya at kapopootan ka niya; Turuan ang marunong at lalago ang kaalaman. Bigyan ng aral ang taong matuwid, At darami ang taon ng pagkatuto. Nakaupo rin ang kahangalan sa tabi ng pintuan, Maingay at mangmang, tumatawag mula sa upuan: "Matamis ang nakaw na tubig; masarap ang lihim na tinapay." Ngunit hindi alam ng panauhin na naroon ang mga patay.