Ang umiibig sa pagtuturo ay umiibig sa kaalaman; Ang napopoot sa pagsaway ay walang unawa. Nakakasumpong ng pabor ng Panginoon ang mabuti; Hinahatulan Niya ang masamang balak. Korona ng asawa ang marangal na babae; Nabubulok na parang buto ang kahiya-hiyang gawa. Matuwid at tapat ang isip ng makatarungan; Nagtatago ng pandaraya ang payo ng masama. Mananatili ang tapat na labi, Ngunit sandali lamang ang sinungaling na dila. Pinabibigat ng pag-aalala ang puso ng tao; Muling itinataas ito ng mabuting salita. Maghahari ang masipag na kamay; Mapapailalim sa pasan ang tamad. Inaalagaan ng matuwid ang bawat nilalang; Malupit ang tinatawag na awa ng masama. May buhay sa landas ng katuwiran; Walang kamatayan sa daan nito.