Huwag mainggit sa taong gumagawa ng masama; Ang puso nila'y nagbabalak ng kapahamakan. Sa dunong itinatayo ang matibay na tahanan, At kaalaman ang pumupuno sa bawat silid nito. Pitong ulit man bumagsak ang matuwid, Muli siyang babangon at tatayo. Ngunit ang masama'y babagsak sa gulo, Walang matibay na lupang masasandalan. Ang dunong ay lakas sa panahon ng labanan; Ang payo'y nagdadagdag ng pag-asang manalo. Sagipin ang dinadala patungo sa kamatayan; Huwag sabihing hindi mo nakita ang nangyari. Huwag magsaya kapag bumagsak ang kaaway; Nakikita ng Panginoon at maaaring bawiin ang galit. Huwag matakot sa taong gumagawa ng kasamaan; Ang kanilang ilaw ay biglang mapapatid. Dumaan ako sa bukid ng tamad; Tinik ang bumalot sa sirang pader. Kaunting tulog at kaunting pagkukrus ng kamay, At kahirapan ay dumarating na parang kawal. Pitong ulit man bumagsak ang matuwid, Sa kamay ng Diyos muli siyang tatayo. Magtayo sa dunong, iligtas ang mahina; Piliin ang katotohanan at muling bumangon.