Ang laging sinasaway ngunit naninigas ang leeg Ay biglang mawawasak na walang lunas. Kapag matuwid ang namumuno, nagagalak ang bayan; Kapag masama ang naghahari, dumaraing ang lahat. Ang takot sa tao'y naglalagay ng lihim na bitag, Ngunit ang nagtitiwala sa Panginoon ay ligtas. Marami ang humihingi ng pabor ng pinuno, Ngunit sa Diyos nagmumula ang tunay na hatol. Nauunawaan ng matuwid ang usapin ng dukha; Hindi pinakikinggan ng masama ang kanilang sigaw. Ang manunuya'y nagsisindi ng apoy sa lungsod, Ngunit ang marunong ay nagpapahupa ng galit. Inilalabas ng hangal ang buong poot; Pinipigil at pinatatahimik ito ng marunong. Ang batang walang gabay ay nagdadala ng kahihiyan; Ang wastong disiplina'y humuhubog ng kalooban. Kapag walang pangitain, nagkakawatak ang bayan; Mapalad ang tumutupad sa kautusan. Ang kapalaluan ay nagpapabagsak sa tao; Ang mapagpakumbabang diwa'y tatanggap ng karangalan. Huwag hayaang ang tinig ng tao Ang magtali ng lihim na lubid sa iyong puso. Magtiwala sa Diyos, ipagtanggol ang nangangailangan; Sa Kanyang hatol maging ganap ang iyong tapang.