Ito ang salitang ibinigay ng isang ina sa hari: Huwag ibigay ang lakas sa bagay na sumisira. Ang hari'y hindi dapat alipin ng matapang na alak; Magsalita para sa mga walang tinig na tagapagtanggol. Lakas at dangal ang kanyang kasuotan; Ngumingiti siya sa mga araw na darating. Dunong ang wika ng kanyang bibig; Kabutihan ang batas ng kanyang dila. Sino ang makakakita ng babaeng may kabutihan? Higit sa mamahaling bato ang kanyang halaga. Tiwala ang sambahayan sa tapat niyang paggawa; Kabutihan ang dala niya sa bawat panahon. Humahanap siya ng lana at lino, gumagawang masaya, Bumabangon habang nababalot pa ng dilim ang lupa. Sinusuri ang bukid at saka binibili; Sa sariling kamay ay nagtatanim ng ubasan. Binubuksan ang kamay para sa dukha, Inaabot ang taong nasa kagipitan. Binabantayan ang landas ng kanyang sambahayan; Hindi niya kinakain ang tinapay ng katamaran. Lumilipas ang ganda at mapanlinlang ang halina; Ngunit ang babaeng may takot sa Diyos ay dapat purihin. Hayaang ang bunga ng gawa niya ang magsalita; Sa mga pintuan, ang kanyang gawa'y parangalan. Lakas at dangal ang kanyang kasuotan; Dunong ang liwanag ng lahat niyang araw.