Sa Iyo, Diyos ko, ako'y nanganganlong; Iligtas Mo ako sa humahabol sa likuran. Huwag hayaang parang leon nila akong lapain Kapag walang kamay ng taong makapipigil sa pagsalakay. Kung may kasamaang nakatago sa aking kamay, Kung nagtaksil ako sa taong namuhay sa kapayapaan, Ilagay sa alabok ang aking dangal. Ngunit kung malinis ako, wakasan ang karahasan. Bumangon Ka, Panginoon, at humatol nang matuwid. Siyasatin ang puso at wakasan ang kasamaan. Ang pagtatanggol ko'y nasa Diyos na nagliligtas Sa pusong tapat at hindi yumuyuko sa kasinungalingan. Ang ayaw magsisi'y humahasa ng sariling panganib; Nakahanda ang pana at nakatutok ang palaso. Ang gulo'y naglilihi at nagsisilang ng kasinungalingan, Ngunit hindi nakakalimot ang katarungan. Naghukay sila ng hukay para sa iba At nahulog sa bitag na sila rin ang gumawa. Bumalik sa ulo nila ang sariling karahasan; Pupurihin ko sa pangalan ang matuwid na Hukom.