Bakit tila malayo Ka sa oras ng gulo? Bakit nagtatago sa yabang ang marahas? Hinahabol niya ang dukha sa malupit na balak At ipinagmamalaking hindi darating ang paghatol. Puno ng pandaraya at sumpa ang kanyang bibig. Parang leon, lihim niyang inaabangan ang mahina. Sinasabi niya sa puso: “Nakalimot na ang Diyos; Walang matang makakakita, walang kamay na sisingil.” Bumangon Ka, Panginoon, itaas ang Iyong kamay. Huwag kalimutan ang inaapi. Nakikita Mo ang sakit, tinatandaan Mo ang karahasan; Sa Iyo ipinagkakatiwala ng ulila ang kanyang buhay. Wasakin Mo ang kapangyarihan ng masama. Ilantad sa liwanag ang lahat ng lihim na kasalanan. Ang Panginoon ay Hari magpakailanman; Walang malupit na may huling pasya. Bumangon Ka para sa aba at walang laban. Ihanda ang kanilang puso at dinggin ang sigaw. Hukuman ang mapang-api, ingatan ang ulila, Hanggang mawala ang takot sa lupain.