Pakinggan Mo ang tama, Panginoon; Bigyang-pansin ang aking daing. Hindi galing sa nagkukunwaring labi ang panalanging ito , Nawa'y mula sa Iyo ang hatol. Sinubok Mo na ang aking puso; Dinalaw Mo ako sa gabi. Dinaan Mo ako sa apoy At walang natagpuang itinatago. Kung saan naglakad ang iba tungo sa pagkawasak, Inilayo ng Iyong salita ang paa ko sa daang iyon. Alalayan Mo ang aking mga hakbang sa Iyong landas Upang hindi ako madulas. Ingatan Mo ako gaya ng pag-iingat sa sariling paningin; Takpan Mo ako sa lilim ng Iyong mga pakpak. Ipakita Mo ang kabutihang nakagugulat, Ikaw na nagliligtas sa mga tumatakbo sa Iyo. Tumaba sila at naging maginhawa; Malaki ang salita ng kanilang bibig. Pinaliligiran nila ang aking nilalakaran Gaya ng leong nakayukyok sa damuhan. Bumangon Ka, Panginoon. Harapin Mo sila. Kunin Mo ang buhay ko sa kanilang kamay. Nasa mundong ito ang bahagi nila, At sa kanila na iyon. Ngunit titingnan ko ang Iyong mukha, At paggising ko ay masisiyahan ako Na makitang katulad Mo ako.