Tunay na mabuti ang Diyos sa malinis ang puso, Ngunit halos madulas ang aking mga paa. Nainggit ako sa palalo at masamang yumayaman, Nakikitang maginhawa ang kanilang mga araw. Hindi ko maunawaan ang bigat ng bagay na ito Hanggang pumasok ako sa banal na dako ng Diyos. Doon ko nakita ang wakas ng masasama, Kung paanong biglang nawawala ang kanilang tuntungan. Mapait, sugatan, at mangmang ang kalooban, Parang hayop na hindi makaintindi. Ngunit hinawakan Mo ang kanang kamay sa pagkabulag; Gagabayan at sa huli tatanggapin Mo ako. Sino ang nasa langit para sa akin kundi Ikaw? Wala akong ninanais sa lupa maliban sa Iyo. Kahit manghina ang laman at puso, Diyos ang bahagi at lakas ko. Mabuting lumapit sa Diyos At ipahayag ang lahat Niyang gawa.