Nabuksan ang ikaanim na tatak at yumanig ang saligan ng lupa. Naging maitim ang araw at naging dugo ang buwan. Nahulog ang mga bituin na parang igos sa malakas na hangin. Gumulong ang langit na parang pergamino; gumalaw ang pulo at bundok. Ang Dakilang Araw ng Kanyang Poot Dumating na sa lupa ang takdang oras. Tunay at matuwid ang mga hatol ng Panginoon. Manginig ang bawat kaharian sa harap ng kanyang luklukan. Nawala ang ranggo ng mga hari at kapitan sa loob ng mga kuweba. Mayaman at mahirap, alipin at malaya, iisang bato ang pinagtataguan. Walang bundok na makapagtatago ng puso sa banal na liwanag. Naaalala ng Hukom ng buong lupa ang bawat gawa. Hiniling nilang tabunan sila ng bundok mula sa luklukan at Kordero. Dumating na ang dakilang araw ng poot; sino ang makatatayo? Ang Dakilang Araw ng Kanyang Poot Dumating na sa lupa ang takdang oras. Tunay at matuwid ang mga hatol ng Panginoon. Manginig ang bawat kaharian sa harap ng kanyang luklukan. Ang Dakilang Araw ng Kanyang Poot