[Intro] Nabuksan ang isang tatak. Sinabi ng kulog: Halika at tingnan. [Verse 1] Puting mga paa ng kabayo ang unang humampas, may pana, korona, at hangaring manakop. Sumunod ang pula na may malaking tabak; inalis sa lupa ang kapayapaan. May timbangan ang nakasakay sa itim, sinusukat ang tinapay habang di sinasaktan ang langis at alak. Huli sa apat ang maputla; nakasakay ang Kamatayan, kasunod ang Hades. [Verse 2] Bumukas ang ikalimang tatak sa ilalim ng dambana. Isang tanong ang itinaas ng mga pinatay na saksi: Hanggang kailan, banal at tunay? Puting damit ang tugon sa kaunting panahon; kinakailangang malubos ang kanilang mga kapwa lingkod. [Interlude] [Verse 3] Niyanig ng ikaanim na tatak ang lupa. Umitim ang araw, naging dugo ang buwan, nalaglag ang mga bituin na parang igos sa malakas na hangin. Natiklop ang langit na parang balumbon; nawala sa lugar ang mga pulo at bundok. [Breakdown] Mga hari at pinuno, alipin at malaya, sabay-sabay na nagtago sa mga bato. Walang kanlungan ang katungkulan. Walang kanlungan ang ginto. [Refrain] Dumating na ang dakilang araw. Sa harap ng trono at ng Kordero, sino ang makatatayo? [Outro] Hawak ng bukas na langit ang tanong.