Iiwan ang Gaza, Askelon ay walang tatahan. Palalayasin ang Asdod sa tanghali, Ekron ay bubunutin sa kinalalagyan. Ang baybayin ay mapupunta sa nalabi, magpapahinga ang pastol sa tabi ng dagat. Dadalawin ng PANGINOON ang Juda sa awa, at matutong umuwi ang bihag na nangalat. May panlalait ang Moab at Ammon,; ang Etiopia ay tatamaan ng tabak. Makikita ng Asiria ang kabiserang walang laman,; at Nineveh ay magiging tuyong pugad ng hayop. Iuunat niya ang kanyang kamay sa hilaga at timog, sa silangan at kanluran, sa yabang at ligalig. Ang lungsod na nagsabing, “Ako lamang, wala nang iba,” ay magiging pahingahan ng mga hayop sa gabi. Iuunat niya ang kanyang kamay, walang mapa ang ligtas; ang Hukom ng buong lupa ay tumatawid sa bawat hangganan. Iuunat niya ang kanyang kamay sa hilaga at timog, sa silangan at kanluran, sa yabang at ligalig. Ang lungsod na nagsabing, “Ako lamang, wala nang iba,” ay magiging pahingahan ng mga hayop sa gabi. Iuunat niya ang kanyang kamay, walang mapa ang ligtas; ang Hukom ng buong lupa ay tumatawid sa bawat hangganan. Iuunat niya ang kanyang kamay sa hilaga at timog, sa silangan at kanluran, sa yabang at ligalig. Sa aba ng mapaghimagsik at maruming lungsod, di nakikinig, di tumatanggap ng pagsaway. Ang prinsipe'y leon, ang hukom ay lobo, ang propeta'y magaan, ang pari'y lumalapastangan. Matuwid ang PANGINOON sa gitna niya, bawat umaga inilalabas ang hatol sa liwanag. Ngunit ang masama ay di marunong mahiya, at ang mga bansa'y nagtitipon sa araw na itinakda. Iuunat niya ang kanyang kamay sa hilaga at timog, walang palasyong makapagtatago sa kawalang-katapatan. Baybayin, disyerto, mapagmataas na kabisera, at Jerusalem ay haharap sa iisang Hukuman. Iuunat niya ang kanyang kamay sa hilaga at timog, walang palasyong makapagtatago sa kawalang-katapatan. Baybayin, disyerto, mapagmataas na kabisera, at Jerusalem ay haharap sa iisang Hukuman. Nagtapos ang mapa sa katahimikan, ngunit walang hangganang nakaligtas.