25:32At sinabi ni David kay Abigail, Purihin nawa ang Panginoon, ang Dios ng Israel, na nagsugo sa iyo sa araw na ito upang salubungin ako:
25:33At purihin nawa ang iyong kabaitan, at pagpalain ka, na pumigil sa akin sa araw na ito sa pagbububo ng dugo, at sa panghihiganti ng aking sariling kamay.
25:34Sapagka't tunay, buhay ang Panginoon, ang Dios ng Israel na siyang pumigil sa akin sa pagsakit sa iyo, kundi ka nagmadali, at pumaritong sumalubong sa akin, tunay na walang malalabi kay Nabal sa pagbubukang liwayway kahit isang batang lalake.
25:35Sa gayo'y tinanggap ni David sa kaniyang kamay ang dinala niya sa kaniya: at sinabi niya sa kaniya, Umahon kang payapa na umuwi sa iyong bahay; tingnan mo, aking dininig ang iyong tinig, at aking tinanggap ang iyong pagkatao.
25:36At naparoon si Abigail kay Nabal; at, narito, siya'y gumawa ng isang kasayahan sa kaniyang bahay, na gaya ng pagsasaya ng isang hari; at ang puso ni Nabal ay nagalak sa kaniyang loob, sapagka't siya'y lubhang nalango; kaya't siya'y hindi nagsaysay sa kaniya ng anoman, munti o malaki, hanggang sa pagbubukang liwayway.
25:37At nangyari sa kinaumagahan, nang ang alak ay mapawi kay Nabal, na isinaysay ng asawa niya sa kaniya ang mga bagay na ito, at nagkasakit siya sa puso, at siya'y naging parang isang bato.
25:38At nangyari, pagkaraan ng may sangpung araw, at sinaktan ng Panginoon si Nabal, na anopa't siya'y namatay.
25:39At nang mabalitaan ni David na si Nabal ay namatay, ay kaniyang sinabi, Purihin nawa ang Panginoon na siyang nagsanggalang ng aking kadustaan mula sa kamay ni Nabal, at pinigil ang kaniyang lingkod sa kasamaan: at ang masamang gawa ni Nabal ay ibinalik ng Panginoon sa kaniyang sariling ulo. At nagsugo si David upang salitain kay Abigail na kunin siya na maging asawa niya.
25:40At nang dumating ang mga lingkod ni David kay Abigail sa Carmelo, ay kanilang sinalita sa kaniya, na sinasabi, Sinugo kami ni David sa iyo, upang kunin ka na maging asawa niya.
25:41At siya'y bumangon at nagpatirapa sa lupa, at nagsabi, Narito, ang iyong lingkod ay isang aba upang maghugas ng mga paa ng mga lingkod ng aking panginoon.
25:42At nagmadali si Abigail, at bumangon, at sumakay sa isang asno, na kasama ng limang dalaga niya na sumusunod sa kaniya; at siya'y sumunod sa mga sugo ni David, at naging kaniyang asawa.
Bilang ng mga hayop ang ibinibigay para sa yaman ni Nabal; mabuting pag-unawa naman ang unang hatol tungkol kay Abigail. Tatlong libong tupa at isang libong kambing ang nagsasaad ng pag-aari ng sambahayan. Ipinapakita ng kasunod na talata na hindi ang may-ari ang may pinakamalinaw na paghatol dito. Tinatawag ng Unang Aklat ni Samuel na magaspang at masama ang mga gawa ni Nabal bago pa ang alitan. Hindi kailangang si David ang magbigay ng hatol matapos siyang mainsulto.
Puro kapayapaan ang pagbati ni David: para kay Nabal, sa kanyang bahay, at sa lahat niyang pag-aari. Puro pagmamay-ari ang sagot ni Nabal: aking tinapay, aking tubig, aking karne, aking mga manggagawa. Itinatanong niya kung sino si David habang tinutukoy na anak siya ni Jesse at isinasama sa mga takas na lingkod. Higit ito sa pagtangging magbigay ng pagkain. Ibinababa nito si David mula sa katayuang ipinahayag ng mga sugo.
Mga espada ang sagot ni David. Malinaw ang biglang paglala sa paulit-ulit na utos at pagsunod ng mga lalaki: sampung sugo ang nagbalik na may dalang insulto, at humigit-kumulang apatnaraang armadong lalaki ang lumalabas bilang tugon. Hindi pa nagsasalita si Abigail. Kapansin-pansing wala sa palitan ng mga lalaki ang mabuting paghatol na ibinigay sa kanyang pagpapakilala.