15:13At naparoon ang isang sugo kay David, na nagsasabi, Ang mga puso ng mga lalake ng Israel ay sumusunod kay Absalom.
15:14At sinabi ni David sa lahat ng kaniyang mga lingkod na nasa kaniya sa Jerusalem, magsibangon kayo, at tayo'y magsitakas; sapagka't liban na rito ay walang makatatanan sa atin kay Absalom: mangagmadali kayo ng pagtakas, baka sa pagmamadali ay abutan tayo, at dalhan tayo ng kasamaan, at sugatan ang bayan ng talim ng tabak.
15:15At sinabi ng mga lingkod ng hari sa hari, Narito, ang iyong mga lingkod ay handa na gumawa ng anoman na pipiliin ng aming panginoon na hari.
15:16At lumabas ang hari at ang buong sangbahayan niya na sumunod sa kaniya. At nagiwan ang hari ng sangpung babae, na mga kinakasama niya, upang magingat ng bahay.
15:17At lumabas ang hari at ang buong bayan na kasunod niya: at sila'y nagpahinga sa Beth-merac.
15:18At ang lahat niyang mga lingkod ay nagsidaan sa siping niya; at ang lahat na Ceretheo, at ang lahat na Peletheo, at ang lahat ng mga Getheo, na anim na raang lalake na nagsisunod sa kaniya mula sa Gath, na nangagpapauna sa hari.
15:19Nang magkagayo'y sinabi ng hari kay Ittai na Getheo, Bakit pati ikaw ay sumasama sa amin? bumalik ka at tumahan kang kasama ng hari: sapagka't ikaw ay taga ibang lupa at tapon pa: bumalik ka sa iyong sariling dako.
15:20Yamang kahapon ka lamang dumating ay papagpapanhik manaugin na ba kita sa araw na ito na kasama namin, dangang ako'y yumayaon kung saan maaari? bumalik ka, at ibalik mo ang iyong mga kapatid; kaawaan at katotohanan nawa ang sumaiyo.
15:21At sumagot si Ittai sa hari, at nagsabi, Buhay ang Panginoon, at buhay ang aking panginoon na hari, tunay na kung saan dumoon ang aking panginoon na hari, maging sa kamatayan o sa kabuhayan ay doroon naman ang iyong lingkod.
15:22At sinabi ni David kay Ittai, Ikaw ay yumaon at magpauna. At si Ittai na Getheo ay nagpauna, at ang lahat niyang lalake, at ang lahat na bata na kasama niya.
15:23At ang buong lupain ay umiyak ng malakas, at ang buong bayan ay tumawid: ang hari man ay tumawid din sa batis ng Cedron, at ang buong bayan ay tumawid, sa daan ng ilang.
15:24At, narito, pati si Sadoc at ang lahat na Levita na kasama niya, na may dala ng kaban ng tipan ng Dios; at kanilang inilapag ang kaban ng Dios, at sumampa si Abiathar, hanggang sa ang buong bayan ay nakalabas sa bayan.
15:25At sinabi ng hari kay Sadoc, Ibalik mo ang kaban ng Dios sa bayan: kung ako'y makakasumpong ng biyaya sa mga mata ng Panginoon, kaniyang ibabalik ako at ipakikita sa akin ang kaban at gayon din ang kaniyang tahanan.
15:26Nguni't kung sabihin niyang ganito, Hindi kita kinalulugdan; narito, ako'y nandito, gawin niya; sa akin ang inaakala niyang mabuti.
15:27Sinabi rin ng hari kay Sadoc na saserdote, Hindi ka ba tagakita? bumalik kang payapa sa bayan, at ang iyong dalawang anak na kasama ninyo, si Ahimaas na iyong anak, at si Jonathan na anak ni Abiathar.
15:28Tingnan mo, ako'y maghihintay sa mga tawiran sa ilang, hanggang sa may dumating na salita na mula sa inyo na magpatotoo sa akin.
15:29Dinala nga uli sa Jerusalem ni Sadoc at ni Abiathar ang kaban ng Dios: at sila'y nagsitahan doon.
15:30At umahon si David sa ahunan sa bundok ng mga Olibo, at umiiyak habang siya'y umaahon; at ang kaniyang ulo ay may takip, at lumalakad siya na walang suot ang paa; at ang buong bayan na kasama niya ay may takip ang ulo ng bawa't isa, at sila'y nagsisiahon, na nagsisiiyak habang sila'y nagsisiahon.
Hindi kapatawaran ang hindi pagsasalita ng mabuti o masama. Agad na pinapangalanan ng kasunod na pangungusap ang pagkamuhi ni Absalom at ang dahilan nito: ginahasa ni Amnon si Tamar. Nabalot ng katahimikan ang ugnayan ng magkapatid, hindi ang paliwanag ng Ikalawang Aklat ni Samuel tungkol dito. Nananatiling namimighati si Tamar sa bahay ni Absalom. Galit na galit si David. Walang naitalang pagpaparusa kay Amnon bago lumipas ang dalawang buong taon.
Ang paanyaya sa paggugupit ng mga tupa ang nagbibigay sa katahimikang iyon ng lugar kung saan ito matatapos. Inaanyayahan ni Absalom ang hari, nangungulit bago tanggapin ang pagtanggi nito, at saka tahasang hinihiling na sumama si Amnon. Kinukuwestiyon ni David ang hiling, ngunit pinapayagan ding pumunta ang mga anak. Hindi napapalambot ng paulit-ulit na pagtawag sa kamag-anak ang inihanda. Ang kapatid kong si Amnon ang taong iniutos na patayin ng mga lingkod.
Ang alak ang nagtatakda kung kailan magiging madaling salakayin si Amnon, hindi dahilan ng isang pagtatalong lumala. Naibigay na ni Absalom ang utos, at tinutupad ito ng mga lingkod. Sarili niyang awtoridad ang kanyang ipinangagarantiya: siya ang nag-utos. Hindi inilalahad ng kabanata ang pagpatay bilang hatol ng isang hukuman, ni sinasabing naibsan nito ang pagdurusa ni Tamar. Ginahasa ng isang kapatid ang kapatid niyang babae. Ipinapatay naman ng isa ang kapatid niyang lalaki. Pamilya pa rin ang tawag sa bawat isa.