2 Mga Hari 4:11-17
Ano ang magagawa para sa kaniya
Nang tanungin kung ano ang kailangan ng babae, tumpak siyang sumagot: wala itong anak at matanda na ang asawa nito. Nagmula sa kaniyang pagmamasid ang pangakong ginawa rito.
Talata sa talata
- 4:13
Ang pagiging kasama ng sariling mga kababayan ang sagot sa alok ng makapangyarihang tagapagtanggol. Hindi hiniling ng babae na gamitin ni Eliseo ang kanyang mga kakilala sa palasyo.
- 4:14
Sinabi ni Gehazi na walang anak ang babae at matanda na ang asawa. Walang ibinigay na edad niya o medikal na paliwanag sa kawalan ng anak.
- 4:17
Natupad ang pangako sa panahong itinakda ni Eliseo. Pinag-uugnay ng magkatulad na pagtukoy sa panahon ang pangako at ang pagsilang.












Si Gehazi ang nagbigay ng obserbasyong kulang sa usapan. Inialok ni Eliseo ang kanyang ugnayan sa hari o sa pinuno ng hukbo; sinabi ng babae na kasama niya ang sarili niyang mga kababayan. Hindi siya tumanggap ng panauhin upang makahingi ng tulong sa hari. Nang muling magtanong si Eliseo kung ano ang maaaring gawin, ibang kakulangan ang tinukoy ni Gehazi: walang anak at matanda na ang asawa. Hindi sagot doon ang mga kakilala sa palasyo.
Kapaki-pakinabang at mapagmasid ang paglilingkod niya rito. Walang pahintulot ang talata na gawing lihim na pakana ang ambag ni Gehazi dahil lamang alam ang gagawin niya kalaunan. May napansin siyang mahalaga at sinabi niya ito. Samantala, nasa pintuan ang babae nang marinig ang pangakong higit sa anumang hiningi niya. Hindi pormal na pasasalamat ang sagot. Huwag dayain ang kanyang lingkod: iyon ang pagtutol niya. Napakaseryoso ng tinutukoy ng pangako upang gamitan ng kaaya-ayang kasinungalingan. Pagsilang ng anak sa itinakdang panahon ang sagot ng huling talata.