1:11Nang magkagayo'y nagsalita si Nathan kay Bath-sheba na ina ni Salomon, na nagsasabi, Hindi mo ba nabalitaan na naghahari si Adonia na anak ni Haggith, at hindi nalalaman ni David na ating panginoon?
1:12Ngayon nga'y parito ka, isinasamo ko sa iyo, na bigyang payo kita, upang iyong mailigtas ang iyong sariling buhay, at ang buhay ng iyong anak na si Salomon.
1:13Ikaw ay yumaon, at pasukin mo ang haring si David, at sabihin mo sa kaniya, Di ba, panginoon ko, isinumpa mo sa iyong lingkod, na iyong sinasabi, Tunay na si Salomon na iyong anak ay maghahari pagkamatay ko, at siya'y uupo sa aking luklukan? bakit nga maghahari si Adonia?
1:14Narito, samantalang nagsasalita ka pa roon sa hari, ay papasok naman ako na kasunod mo, at aking patototohanan ang iyong mga salita.
1:15At pinasok ni Bath-sheba ang hari sa silid; at ang hari ay totoong matanda na; at si Abisag na Sunamita ay siyang nagaalaga sa hari.
1:16At si Bath-sheba ay yumukod at nagbigay galang sa hari. At sinabi ng hari, Anong ibig mo?
1:17At sinabi niya sa kaniya, Panginoon ko, isinumpa mo ang Panginoon mong Dios sa iyong lingkod, na sinasabi, Tunay na si Salomon na iyong anak ay maghahari pagkamatay ko, at siya'y uupo sa aking luklukan.
1:18At ngayo'y narito, si Adonia ay naghahari; at ikaw, panginoon ko na hari, ay hindi mo nalalaman;
1:19At siya'y pumatay ng mga baka, at mga pinataba, at tupa na sagana, at tinawag ang lahat na anak ng hari, at si Abiathar na saserdote, at si Joab na puno ng hukbo: nguni't si Salomon na iyong lingkod ay hindi niya tinawag.
1:20At ikaw, panginoon ko na hari, ang mga mata ng buong Israel ay nasa iyo, upang iyong saysayin sa kanila kung sino ang uupo sa luklukan ng aking panginoon na hari pagkamatay niya.
1:21Sa ibang paraa'y mangyayari, na pagka ang aking panginoon na hari ay natutulog na kasama ng kaniyang mga magulang, na ako at ang aking anak na si Salomon ay mabibilang sa mga may sala.
1:22At, narito, samantalang siya'y nakikipagsalitaan pa sa hari, ay pumasok si Nathan na propeta.
1:23At kaniyang isinaysay sa hari, na sinasabi, Narito, si Nathan na propeta. At nang siya'y dumating sa harap ng hari, siya'y yumukod ng kaniyang mukha sa lupa sa harap ng hari.
1:24At sinabi ni Nathan, Panginoon ko, Oh hari, iyo bang sinabi, Si Adonia ay maghahari pagkamatay ko, at siya'y uupo sa aking luklukan?
1:25Sapagka't siya'y lumusong nang araw na ito, at nagpatay ng mga baka, at mga pinataba, at mga tupa na sagana, at tinawag ang lahat na anak ng hari, at ang mga puno ng hukbo, at si Abiathar na saserdote; at, narito, sila'y nagkakainan at nagiinuman sa harap niya at nagsisipagsabi, Mabuhay ang haring si Adonia.
1:26Nguni't ako, akong iyong lingkod, at si Sadoc na saserdote, at si Benaia na anak ni Joiada, at ang iyong lingkod na si Salomon, hindi niya tinawag.
1:27Ang bagay na ito baga ay ginawa ng aking panginoon na hari, at hindi mo ipinakilala sa iyong mga lingkod kung sino ang uupo sa luklukan ng aking panginoon na hari pagkamatay niya?
Kailangang ituwid ang unang sagot ni Natan bago mag-umaga. Mukhang angkop ang balak ni David: sedro ang mga dingding ng tirahan ng hari, samantalang nasa likod pa rin ng mga tabing ang kaban. Sang-ayon si Natan dahil kasama ni David ang PANGINOON. Ngunit hindi pa katumbas niyon na ipinag-utos ng PANGINOON ang pagtatayo ng partikular na gusaling ito. Nililinaw ng salitang dumating nang gabing iyon ang pagkakaiba.
Nagbabago rin ang direksiyon ng pagbibigay. Nagmumungkahi si David na bigyan ng bahay ang Diyos; ipinahahayag ng Diyos na bibigyan niya ng bahay si David. Sa pagitan ng dalawang kahulugan ay ang paalala kung sino ang kumuha sa pastol mula sa kulungan ng mga tupa, sumama sa kanya, at nagbigay ng kanyang katayuan. Ang balak na pagkabukas-palad ng hari ay nakasalalay sa mga kaloob na tinanggap na niya. Hindi ang Diyos isang napabayaang nangungupahan na naghihintay mapansin ni David ang kanyang tirahan.
Umaabot ang pangako lampas sa kamatayan ni David: sa kanyang mga supling, sa pagtatayo ng templo, at sa matatag na trono. Kasama ang pagdidisiplina, hindi ito itinatago; hindi aalisin ang awa gaya ng ginawa kay Saul. Higit sa pagtanggi sa isang proyektong gusali ang ibabalik ni Natan. Dala niya ang pangakong magpapalawak sa kahulugan ng sambahayan ni David. Tungkulin niyang sabihin ang lahat ng salitang iyon, pati ang nagtutuwid sa una niyang payo.