Juan 1:45-46
May mabuti bang manggagaling sa Nazaret
Dinala sa kaniya ni Felipe ang kautusan at ang mga propeta at ang pangalan ng isang nayon. Agaran at tapat ang pagtutol, at ang tanging sagot na inialok ay halika at tingnan mo.
Talata sa talata
- 1:45
Inilalahad ni Felipe si Moises at ang mga propeta bilang mga patotoong tumutukoy sa iisang tao; walang isang tiyak na hula na pinangalanan sa talata.
- 1:46
Itinatala ang mababang tingin ni Natanael sa Nazaret, ngunit hindi ang pinagmulan nito. Hindi dapat idagdag na pambihira ang kasamaan ng bayang iyon.
- 1:46
Ang paanyayang lumapit at tumingin ay katulad ng paanyaya ni Jesus sa Juan 1:39. Ipinasa ni Felipe ang paraang ginamit na ni Jesus.








Dala ni Felipe sa usapan si Moises at ang mga propeta; sa pangalan ng bayan naman natigil si Natanael. Malawak ang pahayag ni Felipe, abot sa mga Kasulatan ng Israel, ngunit Nazaret agad ang pinuna ng kausap. May tunay na paghamak sa sinabi niya. Hindi kailangang pagandahin ang bawat pagtutol dahil lamang naging alagad din ang nagsabi nito.
Gayunman, hindi doon nagtapos si Natanael. Sa kasunod na talata, papalapit na siya kay Jesus. Ibig sabihin, kumilos siya dahil sa paanyaya ni Felipe na lumapit at tumingin. Hindi muna kailangang mabago ang tingin niya sa bayan bago niya makilala ang tao. Hindi rin nagtanggol si Felipe sa reputasyon ng Nazaret. Si Jesus ang laman ng kanyang pahayag, at maaaring makaharap si Jesus.
Mas mabigat ang maliit na pagkilos na iyon kaysa sa mahabang talumpati. Hindi agad naniwala si Natanael, ngunit hindi rin niya ginawang kulungan ang una niyang sinabi. Pinanatili ng Ebanghelyo ni Juan ang di-kaayaayang komento at ang kahandaang lumampas dito. Nauna ang kanyang bibig. Hindi hinayaan ng kanyang mga paa na iyon na ang huling salita.