15:13At sinabi ng Dios kay Abram, Tunay na pakatalastasin mo, na ang iyong binhi ay magiging taga ibang bayan sa lupaing hindi kanila, at mangaglilingkod sa mga yaon; at pahihirapang apat na raang taon.
15:14At yaon namang bansang kanilang paglilingkuran ay aking hahatulan: at pagkatapos ay aalis silang may malaking pag-aari.
15:15Datapuwa't ikaw ay payapang pasa sa iyong mga magulang; at ikaw ay malilibing sa mabuting katandaan.
15:16At sa ikaapat na salin ng iyong binhi, ay magsisipagbalik rito: sapagka't hindi pa nalulubos ang katampalasanan ng mga Amorrheo.
15:17At nangyari, na paglubog ng araw, at pagdilim, na narito, ang isang hurnong umuusok, at ang isang tanglaw na nagniningas na dumaan sa gitna ng mga hinating hayop.
15:18Nang araw na yaon, ang Panginoon ay nakipagtipan kay Abram, na nagsabi, Sa iyong binhi ibinigay ko ang lupaing ito, mula sa ilog ng Egipto hanggang sa malaking ilog, na ilog Eufrates.
15:19Ang mga Cineo, at ang mga Ceneceo, at ang mga Cedmoneo,
15:20At ang mga Heteo, at ang mga Pherezeo, at ang mga Refaim,
15:21At ang mga Amorrheo, at ang mga Cananeo, at ang mga Gergeseo, at ang mga Jebuseo.
May mga naninirahan na sa lupain bago dumating si Abram. Katabi mismo ng pangako ang maikling pahayag tungkol sa mga Canaanita. Dahil dito, hindi maaaring ituring ang lupain na isang bakanteng lugar na inihanda lamang para sa bagong dating na pamilya. May mga tao na rito. Dumaraan si Abram sa kanilang bayan; ipinapangako naman ito ng PANGINOON sa mga supling na hindi pa naisisilang ni Sarai. Parehong higit sa kasalukuyang taglay ng pamilya ang lupain at ang mga tagapagmana nito.
Mariin ang paglalarawan sa pagdating: umalis sila patungong Canaan, at sa Canaan nga sila nakarating. Ang patutunguhang binanggit nang umalis si Terah sa Ur sa 11:31 ay naging lugar na kanilang kinatatayuan. Ngunit hindi pa tapos ang usapan. Dambana ang itinayo ni Abram, hindi kabisera, at muli siyang naglakbay na dala ang kanyang tolda. Pagsamba ang nakikitang tugon sa pangako, hindi ganap na pag-angkin sa lupain.
Napakalinaw ng pagkakaibang ito. Naipapaloob ng Aklat ng Genesis ang isang buong lupain sa pangako ng Diyos habang ang pinangakuan ay naglalakbay pa sa ibabaw nito. May pangalan na ang patutunguhan. Hindi pa ito tahanang minana.