19:1At siya'y pumasok at nagdaan sa Jerico.
19:2At narito, isang lalake na tinatawag sa pangalang Zaqueo; at siya'y isang puno ng mga maniningil ng buwis, at siya'y mayaman.
19:3At pinagpipilitan niyang makita si Jesus kung sino kaya siya; at hindi mangyari, dahil sa maraming tao, sapagka't siya'y pandak.
19:4At tumakbo siya sa unahan, at umakyat sa isang punong kahoy na sikomoro upang makita siya: sapagka't siya'y magdaraan sa daang yaon.
19:5At nang dumating si Jesus sa dakong yaon, ay siya'y tumingala, at sinabi sa kaniya, Zaqueo, magmadali ka, at bumaba ka; sapagka't ngayo'y kinakailangang ako'y tumuloy sa bahay mo.
19:6At siya'y nagmadali, at bumaba, at tinanggap siyang may tuwa.
19:7At nang makita nila ito, ay nangagbulongbulungan silang lahat, na nangagsasabi, Siya'y pumasok na nanunuluyan sa isang taong makasalanan.
19:8At si Zaqueo ay nagtindig, at sinabi sa Panginoon, Narito, Panginoon, ang kalahati ng aking mga pag-aari ay ibinibigay ko sa mga dukha; at kung sakali't nakasingil akong may daya sa kanino mang tao, ay isinasauli ko ng makaapat.
19:9At sinabi sa kaniya ni Jesus, Dumating sa bahay na ito ngayon ang pagkaligtas, sapagka't siya'y anak din naman ni Abraham.
19:10Sapagka't ang Anak ng tao ay naparito upang hanapin at iligtas ang nawala.
Ang pinakamatibay na pahayag tungkol sa tagumpay ng Israel ay mula sa loob ng lungsod na hindi pa nila napapasok. Sinasabi ni Rahab na ibinigay na ng PANGINOON ang lupain habang nakatayo pa ang mga pader ng Jerico. Dumating ang mga espiya upang alamin ang kalagayan ng lupain; isang babae sa bubungan ang nagsasabing gumuho na ang tiwala ng mga taga-roon.
May pinanggagalingan ang kanyang nalalaman. Hindi bagong balita ang pagtawid sa dagat, ngunit nananatili ang epekto nito. Inilapit naman ng pagkatalo nina Sihon at Og ang balitang dating malayo. Iisang PANGINOON ang kinikilala ni Rahab sa dalawang pangyayari. Higit ang kanyang pasiya sa takot na pag-aming mas malakas ang hukbo ng Israel: siya ang Diyos sa langit sa itaas at sa lupa sa ibaba. Walang iniiwang hiwalay na teritoryo ang pahayag na iyon para sa ibang diyos.
Hindi ipinagpapalit ng kabanata ang takot at pagtitiwala. Inilalarawan ni Rahab ang takot ng buong lungsod, ngunit pinoprotektahan din niya ang mga sugo at humihingi ng panunumpa para sa kanyang sambahayan. Marami ang nakarinig ng parehong balita; ang ginawa niya ang itinatampok ng teksto. Sa dulo ng kabanata, halos inuulit ng mga espiya ang kanyang pagtataya. Ang Jerico mismo ang nagbigay ng ulat laban sa sarili nito.