19:1At nagsidating ang dalawang anghel sa Sodoma, nang nagtatakip silim; at si Lot ay nakaupo sa pintuang-bayan ng Sodoma: at sila'y nakita ni Lot, at nagtindig upang salubungin sila; at iniyukod ang mukha sa lupa;
19:2At nagsabi, Ngayon nga mga panginoon ko, ipinamamanhik ko sa inyo na kayo'y magsiliko at magsipasok sa bahay ng inyong lingkod, at kayo'y matira sa buong magdamag, at maghugas ng inyong mga paa, at sa madaling araw ay magsipagbangon kayo at magpatuloy ng inyong paglakad. At kanilang sinabi, Hindi, kundi sa langsangan mananahan kami sa buong magdamag.
19:3At kaniyang pinakapilit sila; at sila'y nagsiliko, at nagsipasok sa kaniyang bahay; at sila'y kaniyang pinaghandaan, at ipinagluto ng mga tinapay na walang levadura, at nagsikain.
19:4Datapuwa't bago nagsihiga, ang bahay ay kinulong ng mga tao sa bayan sa makatuwid baga'y ng mga tao sa Sodoma, na mga binata at gayon din ng mga matanda ng buong bayan sa buong palibot;
19:5At kanilang tinawagan si Lot, at sinabi sa kaniya, Saan nangaroon ang mga lalaking dumating sa iyo ng gabing ito? ilabas mo sila sa amin upang kilalanin namin sila.
19:6At nilabas sila ni Lot sa pintuan, at isinara ang pinto sa likuran niya.
19:7At sinabi niya, Ipinamamanhik ko sa inyo, mga kapatid ko, na huwag kayong gumawa ng ganiyang kasamaan.
19:8Narito, ngayon, may dalawa akong anak na babae, na hindi nakakilala ng lalake; ipinamamanhik ko sa inyo, na sila'y aking ilalabas sa inyo, at gawin ninyo sa kanila ang magalingin ninyo sa inyong paningin: huwag lamang ninyong gawan ng anoman ang mga lalaking ito; yamang sila'y nangasa silong ng aking bubungan.
19:9At sinabi nila, Umurong ka! At sinabi pa nila, Ang taong ito'y naparito upang makipamayan, at ibig niyang maging hukom: ngayon nga'y gagawan ka namin ng lalong masama kay sa kanila. At kanilang ipinagtulakan ang lalaking si Lot, at nagsilapit upang sirain ang pintuan.
19:10Datapuwa't iniunat ng mga lalake ang kanilang kamay at binatak si Lot sa loob ng bahay at kanilang sinarhan ang pintuan.
19:11At ang mga taong nangasa pintuan ng bahay ay mga pinagbulag nila, ang munti't malaki: ano pa't sila'y nangayamot sa paghahanap ng pintuan.
Tunay na maganda ang pastulan. Hindi ipinahihiwatig ng Aklat ng Genesis na napagkamalan ni Lot na matabang lupa ang tigang na lugar. Inihahambing ang rehiyon sa halamanan ng PANGINOON at sa Egipto, dalawang malalaking larawan ng kasaganaan sa tubig. Hindi ang kakayahan niyang kumilala ng mabungang lupa ang problema. Ibang bagay ang suliranin, na hindi nasusukat ng luntiang bukid.
Kaya napakalakas ng dating ng talata 13. Iba ang paglalarawan sa lupain, at iba ang paglalarawan sa mga taga-Sodoma. Katabi ng saganang tubig ang sukdulang kasamaan sa harap ng PANGINOON. Hindi pinawawalang-bisa ng isa ang isa. Maaaring saganang magpakain ng mga kawan ang isang lugar at tahanan pa rin ng komunidad na napakasama ng asal.
Binabanggit din ang pagkawasak bago pa pumili si Lot. Hindi inililihim kung mabubuhay pa ang rehiyon. Nasabi na ang wakas, kaya nakikita ang kasaganaan sa bigat ng magiging pagkawala nito. Itinala ang pasiya ni Lot nang walang inimbentong pananalita tungkol sa pera, ambisyon, o paghamak kay Abram. Mas malinaw ang paghahambing nang walang dagdag. Pinili niya ang kapatagang sagana sa tubig. Tinitiyak ng Aklat ng Genesis na hindi maipagkakamali ang asal ng mga nakatira bilang isa pang katangian lamang ng tanawin.