Ang tore ng Babel

Noong una, iisa ang wika at pananalita ng buong lupa. Habang naglalakbay ang mga tao mula sa silangan, nakakita sila ng isang kapatagan sa lupain ng Shinar at nanirahan doon.

Nagpasya silang gumawa ng mga laryo at lutuing mabuti ang mga iyon. Gumamit sila ng laryo sa halip na bato, at ng sahing bilang argamasa. Pagkatapos ay nagplano silang magtayo ng isang lungsod at isang toreng ang tuktok ay maaaring umabot sa langit. Nais din nilang gumawa ng pangalan para sa kanilang sarili upang hindi sila mangalat sa buong lupa.

Bumaba ang PANGINOON upang tingnan ang lungsod at ang toreng itinatayo ng mga tao. Sinabi niyang iisa ang mga tao at iisa ang kanilang wika. Nakita ng Diyos ang sinimulan nilang gawin.

Pagkatapos ay ginulo ng PANGINOON ang kanilang wika upang hindi na nila maunawaan ang pananalita ng isa't isa. Pinangalat sila ng PANGINOON mula sa lugar na iyon sa buong lupa, at tumigil sila sa pagtatayo ng lungsod.

Tinawag na Babel ang lungsod dahil doon ginulo ng PANGINOON ang wika ng buong lupa at pinangalat ang mga tao.

Nagsisimula ang salaysay na ang lahat ay nagsasalita ng iisang wika. Nagtatapos ito na marami nang tao ang hindi nagkakaunawaan at naninirahan na sa iba't ibang lugar.

Sinasabi ng Genesis na iisa ang wika at pananalita ng buong lupa. Habang naglalakbay ang mga tao mula sa silangan, nakakita sila ng isang kapatagan sa lupain ng Shinar at nanirahan doon. Ginagawang mahalagang bahagi ng talata ang kanilang iisang wika dahil kalaunan ay binanggit ng PANGINOON ang kanilang pagkakaisa at iisang wika nang magsalita tungkol sa sinimulan nilang gawin.

Nagpasya ang mga tao na gumawa ng mga laryo at lutuing mabuti ang mga iyon. Ipinaliliwanag ng Genesis na gumamit sila ng laryo sa halip na bato at sahing bilang argamasa. Una nilang pinag-usapan ang paggawa ng mga laryo, at pagkatapos ay kung ano ang itatayo nila gamit ang mga iyon. Nagplano sila ng isang lungsod at isang toreng ang tuktok ay maaaring umabot sa langit. Malinaw din ang kanilang layunin: nais nilang gumawa ng pangalan para sa kanilang sarili, at ayaw nilang mangalat sa ibabaw ng buong lupa. Hindi ibinibigay ng talata ang sukat ng tore o inilalarawan ang hitsura nito bukod sa layunin nito at sa taas na nais nilang maabot.

Pagkatapos ay bumaba ang PANGINOON upang tingnan ang lungsod at ang toreng itinayo ng mga tao. Sinabi ng Diyos na iisa ang mga tao at iisa ang wika nilang lahat. Sinabi rin niya na simula pa lamang iyon ng kanilang binalak gawin, at walang makapipigil sa mga bagay na kanilang maiisip gawin. Ang iisang pananalita na tumulong sa kanila upang gumawa nang sama-sama ang naging mismong bahagi kung saan pinahinto ng Diyos ang proyekto.

Pagkatapos ay ginulo ng PANGINOON ang kanilang wika upang hindi na nila maunawaan ang pananalita ng isa't isa. Agad ang naging resulta. Pinangalat sila ng PANGINOON mula sa lugar na iyon sa ibabaw ng buong lupa, at tumigil sila sa pagtatayo ng lungsod.

Sinasabi ng Genesis na tinawag na Babel ang lugar dahil doon ginulo ng PANGINOON ang wika ng buong lupa. Mula sa Babel, pinangalat niya ang mga tao sa buong lupa.

Kapansin-pansin ang salaysay dahil kasama sa sariling layunin ng mga tao ang pag-iwas sa mismong nangyari sa kanila. Sama-sama silang nagtayo upang hindi mangalat, ngunit pagkalat ang mismong sumunod na nangyari. Hindi sinasabi ng Genesis kung gaano sila katagal gumawa o kung ilang tao ang naroon. Nanatili ang pansin nito sa kanilang iisang wika, kanilang plano, tugon ng PANGINOON, at pagkalat ng mga tao sa buong lupa.