Ang sanggol na si Moises sa basket

Isang lalaki mula sa sambahayan ni Levi ang nag-asawa ng isang babae mula rin sa sambahayan ni Levi. Nagkaroon sila ng isang anak na lalaki. Nakita ng kanyang ina na mabuting bata siya, kaya itinago niya ito sa loob ng tatlong buwan.

Nang hindi na niya kayang itago ang sanggol, gumawa siya para rito ng isang sisidlang yari sa mga tambo. Pinahiran niya iyon ng malagkit na sangkap at alkitran, inilagay ang sanggol sa loob, at inilagay ang sisidlan sa gitna ng mga halaman sa gilid ng ilog. Tumayo sa di-kalayuan ang kapatid na babae ng sanggol upang makita kung ano ang mangyayari.

Bumaba sa ilog ang anak na babae ni Faraon upang maligo. Naglalakad sa tabi ng ilog ang kanyang mga dalaga. Nang makita ng anak na babae ni Faraon ang sisidlan sa gitna ng mga halaman, inutusan niya ang kanyang alilang babae na kunin iyon.

Binuksan niya ang sisidlan at nakita ang sanggol. Umiiyak ito, at nahabag siya rito. Alam niyang isa ito sa mga anak ng mga Hebreo.

Pagkatapos ay kinausap ng kapatid na babae ng sanggol ang anak na babae ni Faraon. Tinanong niya kung tatawag siya ng isang babaeng Hebreo upang pasusuhin ang bata. Sinabi ng anak na babae ni Faraon na pumunta siya, kaya tinawag ng batang babae ang mismong ina ng sanggol.

Sinabi ng anak na babae ni Faraon sa babae na pasusuhin ang bata at babayaran niya ito. Inalagaan ng ina ang bata hanggang sa lumaki ito. Pagkatapos ay dinala niya ang bata sa anak na babae ni Faraon, at naging anak niya ito. Pinangalanan ng anak na babae ni Faraon ang bata na Moises dahil iniahon niya ito mula sa tubig.

Inilalagay ng Exodo ang salaysay na ito sa Egipto, kung saan namumuhay ang mga Hebreo sa ilalim ng pamamahala ni Faraon. Bago ang bahaging ito, iniutos ni Faraon na ihagis sa ilog ang bawat lalaking sanggol na isisilang sa mga Hebreo. Ipinapaliwanag ng panganib na iyon kung bakit napakahalaga ng mga unang pangyayari sa Exodo 2.

Isang lalaki mula sa sambahayan ni Levi ang nag-asawa ng isang anak na babae ni Levi. Naglihi siya at nagsilang ng isang anak na lalaki. Nang makita niyang mabuting bata ito, itinago niya ito sa loob ng tatlong buwan. Hindi sinasabi ng bahaging ito kung ano ang kalagayan nila sa tatlong buwang iyon. Sinasabi lamang nito kung ano ang ginawa niya.

Nang hindi na niya kayang itago ang bata, naghanda siya ng isang sisidlang yari sa mga tambo. Pinahiran niya iyon ng malagkit na sangkap at alkitran, inilagay ang bata sa loob, at inilapag iyon sa gitna ng mga halaman sa gilid ng ilog. Tumayo sa malayo ang kapatid na babae ng bata upang malaman kung ano ang mangyayari sa kanya.

Pagkatapos ay bumaba sa ilog ang anak na babae ni Faraon upang maligo habang naglalakad sa tabi ng ilog ang kanyang mga dalaga. Napansin niya ang sisidlan sa gitna ng mga halaman at inutusan ang kanyang alilang babae na kunin iyon. Nang buksan niya ito, nakita niya ang sanggol na umiiyak. Nahabag siya rito at nakilala niyang isa ito sa mga anak ng mga Hebreo.

Sa sandaling iyon, lumapit ang kapatid na babae ng bata sa anak na babae ni Faraon at nagtanong kung tatawag siya ng isang babaeng Hebreo upang pasusuhin ang sanggol. Sinabi ng anak na babae ni Faraon na pumunta siya. Umalis ang batang babae at tinawag ang mismong ina ng bata.

Kapansin-pansin ang naging resulta. Sinabi ng anak na babae ni Faraon sa ina na kunin ang bata at pasusuhin ito para sa kanya, at nangako siyang magbabayad para sa pag-aalaga. Kinuha ng babae ang bata at pinasuso ito. Nang lumaki na ang bata, dinala niya ito sa anak na babae ni Faraon, at naging anak niya ito.

Pinangalanan siya ng anak na babae ni Faraon na Moises. Ipinaliwanag niya ang pangalan sa pagsasabing iniahon niya ang bata mula sa tubig. Nagsisimula ang bahaging ito sa isang sanggol na Hebreo na itinatago dahil sa panganib at nagtatapos sa batang iyon na namumuhay bilang anak ng anak na babae ni Faraon. Hindi pa ipinapaliwanag ng Exodo ang lahat ng magiging papel ni Moises, ngunit inilalagay siya ng pagliligtas na ito sa simula ng isang mas malaking bahagi ng kasaysayan ng Israel.