Ang Sampung Utos

Sa ikatlong buwan matapos umalis sa Egipto, dumating ang mga anak ni Israel sa ilang ng Sinai at nagkampo sa harap ng bundok. Umakyat si Moises patungo sa Diyos. Ipinaalala ng Panginoon sa Israel na inilabas niya sila mula sa Egipto. Sinabi niyang kung susundin nila ang kaniyang tinig at iingatan ang kaniyang tipan, magiging natatanging kayamanan niya sila, isang kaharian ng mga saserdote at isang banal na bansa. Sumagot ang mga tao na gagawin nila ang lahat ng sinabi ng Panginoon.

Sinabi ng Panginoon kay Moises na ihanda ang mga tao. Nilabhan nila ang kanilang mga damit, at naglagay ng hangganan sa paligid ng bundok. Sa ikatlong araw, nagkaroon ng kulog, kidlat, makapal na ulap at napakalakas na tunog ng pakakak. Umusok at yumanig ang Bundok Sinai. Nanginig sa takot ang mga tao.

Pagkatapos, sinabi ng Diyos ang kaniyang mga utos. Hindi dapat magkaroon ang Israel ng ibang mga diyos, gumawa ng mga diyus-diyosan upang sambahin, o gamitin nang walang kabuluhan ang pangalan ng Panginoon. Dapat nilang alalahanin ang araw ng Sabbath at panatilihin itong banal. Dapat nilang igalang ang kanilang ama at ina. Hindi sila dapat pumatay, mangalunya, magnakaw, magsabi ng maling patotoo laban sa kapuwa, o pagnasaan ang pag-aari ng kanilang kapuwa.

Nakita ng mga tao ang kulog at kidlat, narinig ang pakakak, at nanatili silang malayo. Sinabi ni Moises sa kanila na huwag matakot, at lumapit siya sa makapal na kadiliman kung saan naroon ang Diyos.

Tatlong buwan matapos lumabas ang mga anak ni Israel mula sa Egipto, nakarating sila sa ilang ng Sinai at nagkampo sa harap ng bundok. Umakyat si Moises patungo sa Diyos, at ipinaalala ng Panginoon sa Israel ang nakita na nila: kumilos siya laban sa Egipto at dinala sila sa kaniyang sarili. Pagkatapos ay inilagay niya sa harap nila ang mga salita ng tipan. Kung susundin nila ang kaniyang tinig at iingatan ang kaniyang tipan, magiging natatanging kayamanan niya sila sa lahat ng mga bayan, isang kaharian ng mga saserdote at isang banal na bansa. Sabay-sabay na sumagot ang mga tao na gagawin nila ang lahat ng sinabi ng Panginoon.

Sinabi ng Panginoon kay Moises na ihanda ang mga tao para sa ikatlong araw. Dapat silang gawing banal, maglaba ng kanilang mga damit, at igalang ang hangganan sa paligid ng bundok. Nang dumating ang umaga ng ikatlong araw, nagkaroon ng mga kulog, kidlat, makapal na ulap at napakalakas na tunog ng pakakak. Umusok ang Bundok Sinai dahil bumaba rito ang Panginoon sa apoy, at malakas na yumanig ang bundok. Nanginig ang mga tao sa kampo. Dinala sila ni Moises sa paanan ng bundok, habang muling nagbabala ang Panginoon na huwag silang lalampas sa hangganan.

Pagkatapos, sinabi ng Diyos ang mga salitang nakatala sa Exodo 20. Nagsimula siya sa pagpapakilala sa sarili bilang Panginoon na naglabas sa Israel mula sa Egipto at sa pagkaalipin. Inutusan ang Israel na huwag magkaroon ng ibang mga diyos, huwag gumawa ng mga larawan upang sambahin, at huwag gamitin nang walang kabuluhan ang pangalan ng Panginoon. Dapat nilang alalahanin ang araw ng Sabbath at panatilihin itong banal, at igalang ang kanilang ama at ina. Inutusan silang huwag pumatay, mangalunya, magnakaw, magsabi ng maling patotoo laban sa kapuwa, o pagnasaan ang bahay, asawa, mga lingkod, mga hayop o anumang pag-aari ng kanilang kapuwa.

Mahalaga ang pagkakasunod-sunod sa salaysay: ipinaalala muna ng Panginoon sa Israel ang pagliligtas niya sa kanila mula sa Egipto, pagkatapos ay ibinigay niya ang mga utos ng tipan para sa kanilang pamumuhay kasama siya at kasama ang isa't isa.

Matapos marinig at makita ang kulog, kidlat, pakakak at umuusok na bundok, umatras ang mga tao at tumayo sa malayo. Hiniling nilang si Moises na lamang ang magsalita sa kanila sa halip na direkta nilang marinig ang Diyos. Sinabi ni Moises sa kanila na huwag matakot, at ipinaliwanag na dumating ang Diyos upang subukin sila at upang manatili sa harap nila ang takot sa kaniya, nang sa gayon ay hindi sila magkasala. Nanatili sa malayo ang mga tao habang lumapit si Moises sa makapal na kadiliman kung saan naroon ang Diyos.