Ang malaking larawan
Sumasagot ngayon si Job kay Eliphaz, ang kaibigang dumalaw sa kanya. Masakit ang kanyang kalagayan matapos ang matitinding pagkawala. Itinuring ni Eliphaz na patunay ng sala ang pagtutol ni Job. Tinanggihan iyon ni Job at sinabing nabigo ang mga kaibigan na aliwin siya. Iniisip niya kung paano siya magsasalita kung magpalit sila ng kalagayan. Puno pa rin ng luha ang kanyang mga mata, at pakiramdam niya ay sinasalakay ang katawan. Ngunit nagtitiwala siyang may saksi sa langit. Nananabik siyang may tumulong na iharap ang kanyang kaso bago matapos ang maikling buhay.
Sa kabanatang ito
- Dapat Palakasin ng Pag-aliw ang Nagdurusa Job 16:1-5
Maraming beses nang narinig ni Job ang ganitong pananalita.
- Walang Ginhawa sa Pagsasalita o Pananahimik Job 16:6-14
Magsalita man o manahimik si Job, hindi gumagaan ang lungkot.
- Hindi Pag-amin ng Sala ang Pagluluksa Job 16:15-17
Inilalarawan ni Job ang magaspang na damit ng pagluluksa na itinahi sa kanyang balat at ang dangal niyang ibinaba sa alabok.
- May Isa Pang Pagdinig sa Langit Job 16:18-22
Humihiling si Job na manatiling nakikita ang kanyang natapong dugo.
Pangunahing katotohanan
Tinatanggihan ni Job ang pag-aliw na nagpapalala ng sakit. Pinaninindigan niyang wala siyang sala at umaasa sa saksing nasa langit na makaririnig sa binabale-wala ng mga kaibigan.
Kasulatan sa tabi ng buod
Job · Ang Dating Biblia 1905 · 22Job 16:1-5
Dapat Palakasin ng Pag-aliw ang Nagdurusa
Maraming beses nang narinig ni Job ang ganitong pananalita. Tinawag niyang masasamang mang-aaliw ang mga kaibigan. Itinatanong niya kung kailan matatapos ang walang saysay nilang mga salita at bakit patuloy silang sumasagot. Kung magkapalit sila ng kalagayan, kaya rin niyang magbunton ng mga argumento at umiling sa kanila. Ngunit sa halip, gagamit siya ng mga salitang magpapalakas sa kanila at magpapagaan ng lungkot. Hindi niya sinasabing walang halaga ang pagsasalita. Masama ang paggamit dito ng mga nagsasalitang ito. Dahil sa kanilang paliwanag, kailangang pasanin ng sugatang tao ang paratang bukod pa sa sakit.
Sa araw-araw na buhay
Umupo ang tindera ng tiket sa lantsa sa tabi ng katrabaho matapos mabalitaan ang pagkamatay ng kapamilya nito. Napansin niyang nagsisimula siyang magbigay ng mahabang payo tungkol sa pagharap sa lungkot. Sa halip, itinanong niya kung anong tulong ang kailangan sa susunod na oras. Maaaring magdagdag ng pasanin o magbigay ng puwang na makahinga ang mga salita. Mga paratang tungkol sa hatol ng Diyos ang iniaalok ng mga kaibigan ni Job, hindi lamang alanganing payo tungkol sa mahirap na araw.
Pansinin
Job 16:5 Pagpapagaan ng lungkot ang layuning ibinibigay ni Job sa mga salitang gagamitin niya. Malinaw nitong sinusukat kung gaano kalayo sa tunay na pag-aliw ang mga talumpati ng kaibigan.
Job 16:1-5
Ang Dating Biblia 19051Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
2Ako'y nakarinig ng maraming ganyang bagay: maralitang mga mangaaliw kayong lahat.
3Magkakawakas ba ang mga walang kabuluhang salita? O anong naguudyok sa iyo, na ikaw ay sumagot?
4Ako nama'y makapangungusap na gaya ng inyong ginagawa; kung ang inyong kaluluwa ay nasa kalagayan ng aking kaluluwa, ako'y makapagdudugtongdugtong ng salita laban sa inyo, at maigagalaw ang aking ulo sa inyo.
5Nguni't aking palalakasin kayo ng aking bibig, at ang pagaliw ng aking mga labi ay magpapalikat ng inyong hirap,
Job 16:6-14
Walang Ginhawa sa Pagsasalita o Pananahimik
Magsalita man o manahimik si Job, hindi gumagaan ang lungkot. Pakiramdam niya ay ubos na siya. Nawasak ang kanyang sambahayan, at itinuturing na katibayan laban sa kanya ang nangayayat niyang katawan. Inilalarawan niya ang galit, mapanuyang mga bibig, at mga suntok. Tila ibinigay siya ng Diyos sa masasamang tao, sinunggaban sa leeg, at ginawang puntirya. Sa mga larawan ng mamamana at paulit-ulit na pagwasak, ipinapahayag ang katawan at buhay na sinisira nang walang pahinga. Mga paraan ito ni Job upang pangalanan ang pakiramdam ng pagdurusa. Hindi nito pinatutunayan ang pahayag ng mga kaibigan na nararapat sa kanya ang paglusob.
Sa araw-araw na buhay
Nakatayo ang babaeng nakaligtas sa lindol sa tabi ng guho ng tahanan. Patuloy na naglalaglag ng alikabok mula sa mga pader ang kasunod na mga pagyanig. Hindi siya naging ligtas dahil sa pagsasalita, at wala ring ginhawa sa pananahimik. Bawat bagong pagyanig ay parang isa pang pagsalakay sa natitira. Hindi pa niya maipon ang mga pagkawala sa isang mahinahong paglalahad. Nararanasan ni Job ang paulit-ulit niyang mga sugat bilang mga paglusob mula sa Diyos.
Pansinin
Job 16:8 Para kay Job, tila patotoo laban sa kanya ang nangayayat na katawan. Nagiging paratang sa paningin ng iba ang nakikitang mga bakas ng pagdurusa, kahit hindi patunay ng kasalanan ang mga ito.
Job 16:6-14
Ang Dating Biblia 19056Bagaman ako'y nagsasalita, ang aking hirap ay hindi naglilikat: at bagaman ako'y tumatahimik, anong ikinalalayo sa akin?
7Nguni't ngayo'y niyamot niya ako: nilansag mo ang aking buong pulutong.
8At ako'y pinagdalamhati mo, na siyang saksi laban sa akin; at ang aking kapayatan ay bumabangon laban sa akin, nagpapatotoo sa aking mukha.
9Niluray niya ako sa kaniyang kapootan, at inusig ako; pinagngangalitan niya ako ng kaniyang mga ngipin: pinangdidilatan ako ng mga mata ng aking kaaway.
10Kanilang pinagbubukahan ako ng kanilang bibig: kanilang sinampal ako sa mukha na kahiyahiya: sila'y nagpipisan laban sa akin.
11Ibinibigay ako ng Dios sa di banal, at inihahagis niya ako sa mga kamay ng masama.
12Ako'y nasa kaginhawahan at kaniyang niligalig akong mainam; Oo, sinunggaban niya ako sa leeg, at pinagwaraywaray niya ako: inilagay naman niya akong pinakatanda niya.
13Kinubkob ako sa palibot ng kaniyang mga mamamana, kaniyang sinaksak ang aking mga bato, at hindi nagpapatawad; kaniyang ibinubuhos ang aking apdo sa lupa.
14Kaniyang binubugbog ako ng bugbog at bugbog; siya'y gaya ng isang higanti na dinadaluhong niya ako.
Job 16:15-17
Hindi Pag-amin ng Sala ang Pagluluksa
Inilalarawan ni Job ang magaspang na damit ng pagluluksa na itinahi sa kanyang balat at ang dangal niyang ibinaba sa alabok. Namamaga sa pag-iyak ang mukha niya, at may anino ng kamatayan sa kanyang mga mata. Ngunit iginigiit niyang walang karahasang ginawa ang kanyang mga kamay na magpapaliwanag dito. Malinis din ang kanyang panalangin. Magkasama ang kanyang bugbog na kalagayan at ang pagtangging tanggapin ang sisi. Hindi pag-amin ang luha. Hindi katibayan ng sirang konsensiya ang wasak na anyo. Hindi itinatanggi ni Job ang pagdurusang nakikita ng lahat. Itinatanggi niya ang paliwanag ng pagkakasalang ikinakabit dito ng mga kaibigan.
Sa araw-araw na buhay
Tinutupi ng parmasyutikang maling tinanggal sa trabaho ang kanyang damit-pangtrabaho. Pinapalabo ng mga luha ang tatak na ilang taon niyang isinuot. Inaamin niyang napakasakit ng pagkawala, ngunit hindi niya tinatanggap ang paratang na sanhi nito. Magkasama pa ring naroon ang lungkot at malinis na konsensiya. Hindi nalulutas ng nakikitang paghihirap niya ang paratang. Ipinagtatanggol din ni Job ang kalinisan ng kanyang panalangin sa harap ng Diyos.
Pansinin
Job 16:17 Iginigiit ni Job na wala siyang sala kaagad matapos ilarawan ang mga luha at damit ng pagluluksa. Dahil sa ayos na ito, nakikita pa rin ang lungkot nang hindi ito nagiging patunay ng masamang gawa.
Job 16:15-17
Ang Dating Biblia 190515Ako'y nanahi ng kayong magaspang sa aking katawan, at aking inilugmok ang aking kapalaluan sa alabok.
16Ang aking mukha ay namamaga sa pagiyak, at nasa aking mga pilik-mata ang anino ng kamatayan;
17Bagaman walang karahasan sa aking mga kamay, at ang aking dalangin ay malinis,
Job 16:18-22
May Isa Pang Pagdinig sa Langit
Humihiling si Job na manatiling nakikita ang kanyang natapong dugo. Gusto niyang patuloy na marinig ang kanyang daing at walang lugar na paglalahuan nito. Kahit kinukutya siya ng mga kaibigan, naniniwala siyang may saksi sa langit na nakaaalam ng kanyang kaso. Umiiyak siya sa Diyos at naghahangad ng tagapagtanggol na magsasalita para sa kanya roon. Maaaring ipagtanggol ng isang tao ang kapwa. Ganitong tulong ang hinahanap ni Job sa harap ng Diyos. Alam niyang kakaunti ang kanyang mga taon at hindi siya pababalikin ng kamatayan. Walang pangalan ang saksi rito, at hindi pinatitigil ng pag-asa ang kanyang mga luha.
Sa araw-araw na buhay
Ibinigay ng nasaktang siklista sa may-ari ng talyer ang narekober na kamerang nakakabit sa helmet matapos bale-walain ng iba ang salaysay niya ng banggaan. Umaasa siyang may talang makapagpapakita ng nangyari sa labas ng pagtatalo. Gusto niyang may magdala ng katibayang iyon sa makatarungang pagdinig bago ito mawala. Umaasa si Job sa saksi sa langit at sa tagapagtanggol sa harap ng Diyos.
Pansinin
Job 16:19 Sa langit inilalagay ni Job ang kanyang saksi habang pinararatangan siya ng mga kaibigan sa lupa. Nagbubukas ito ng posibilidad ng ibang pagdinig nang hindi pinapangalanan ang saksi o nilulutas ang lahat ng tanong niya tungkol sa Diyos.
Job 16:18-22
Ang Dating Biblia 190518Oh lupa, huwag mong tabunan ang aking dugo, at huwag magkaroon ng pahingahang dako ang aking daing.
19Kahit na ngayon, narito, ang aking saksi ay nasa langit, at siyang nananagot sa akin ay nasa kaitaasan.
20Ginagalit ako ng aking mga kaibigan: nguni't ang aking mata ay nagbubuhos ng mga luha sa Dios;
21Upang kaniyang alalayan ang katuwiran ng tao sa Dios; at ang anak ng tao sa kaniyang kapuwa.
22Sapagka't pagsapit ng ilang taon, ako'y papanaw sa daan na hindi ko pagbabalikan.
Mga detalyeng dapat mapansin
Ang pambungad na larawan
Nagsisimula ang Job 16:1 sa “Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,”
Kung saan nagbabago ang kabanata
Nagiging likas na pagbabago ang Job 16:6: “Bagaman ako'y nagsasalita, ang aking hirap ay hindi naglilikat: at bagaman ako'y tumatahimik, anong ikinalalayo sa akin?”
Ang huling himig
Iniiwan ng Job 16:22 sa mambabasa ang “Sapagka't pagsapit ng ilang taon, ako'y papanaw sa daan na hindi ko pagbabalikan.”
Landas ng mga salita sa kabanata
Tinutulungan ng mga salitang aking, kaniyang, niya, ako'y, akin, nasa na makita ang paulit-ulit na alalahanin ng kabanata.
Malinaw na kahulugan ng mga salita sa Kasulatan
- magpapalikat
- Magpapatigil sa isang patuloy na karanasan, dito sa hirap ng nagdurusa.
- pinagwaraywaray
- Sinira at pinira-piraso sa isang marahas at lubos na paraan.
- kayong magaspang
- Magaspang na telang isinusuot bilang tanda ng matinding lungkot at pagdadalamhati.
Makinig at manood kasabay ng sipi
Lumalabas lamang ang kaugnay na media kapag nagtutugma ang sanggunian nito at ang yunit. Gamitin ang awit at video bilang kasama, pagkatapos ay bumalik sa teksto ng Bibliya.
